Otwórz menu główne

     Powiat biecki w województwie krakowskim pod koniec XVI wieku

Ten artykuł jest częścią cyklu artykułów o Bieczu
herb

Powiat biecki – powiat w Królestwie Polskim i Rzeczypospolitej Obojga Narodów, utworzony w 2. połowie XIV w. jako jeden z sześciu powiatów w województwie krakowskim. Jego siedzibą było miasto Biecz[1].

Biecz był siedzibą kasztelanii. Gdy zaczęły one tracić w XIV w. swoje dawne znaczenie, zaistniała potrzeba reorganizacji administracji i sądownictwa[2]. Powstało więc sześć powiatów, w tym rozległy powiat biecki. W Bieczu zostały zlokalizowane sądy grodzkie i ziemskie. Obok Krakowa i Nowego Sącza miasto było także siedzibą sądu wyższego prawa magdeburskiego. Powiat biecki przodował w województwie krakowskim m.in. w liczbie rzemieślników wiejskich i w liczbie pił trackich[1].

Do tego powiatu w XVII w. należało 11 miast i 264 wsie. Miasto jednak zaczęło podupadać, a w 1783 r. nastąpiła likwidacja powiatu bieckiego przez Austriaków[3][4]. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Biecz stał się siedzibą gminy, która do dzisiaj znajduje się w powiecie gorlickim.

Adolf Pawiński wyliczył, że w XVI wieku powiat biecki obejmował powierzchnię 41,75 mil kwadratowych, tj. 2299,25 km²[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b T. Ślawski, Biecz i okolice, Biecz 2005, s. 14
  2. T. Ślawski, Biecz i okolice, Biecz 2005, s. 13
  3. T. Ślawski, Biecz i okolice, Biecz 2005, s. 33
  4. G. Ślawska, Związki z Bieczem Królowej Jadwigi, Biecz 1997, s. 72
  5. Adolf Pawiński: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 3: Małopolska. Warszawa: Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1886, s. 8.

BibliografiaEdytuj