Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1837–1846)

Zjednoczenie Emigracji Polskiej – organizacja emigracyjna powstała podczas Wielkiej Emigracji w 1838 i działająca do 1846. W jej skład weszła większość działaczy Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, a także ci którym TDP wydawało się zbyt radykalne. Popierał ją Joachim Lelewel.

Organizacja zakładała odbudowę Polski w drodze zbrojnego powstania, uwłaszczenie chłopów oraz, że przyszła Polska ma być państwem demokratycznym w granicach przedrozbiorowych. Spory personalne osłabiały działalność.

Zobacz teżEdytuj