Zobowiązanie (rachunkowość)

Zobowiązania – wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki[1].

Zobowiązanie powstaje wówczas, gdy zachodzi różnica pomiędzy momentem zaistnienia obowiązku zapłaty a momentem jego zrealizowania. W okresie pomiędzy dniem otrzymania dostawy a dniem uregulowania zobowiązania jednostka jest w posiadaniu środków gospodarczych, które czasowo nie są jej własnością; występujące wówczas dwie strony określane są jako dłużnik (odbiorca) oraz wierzyciel (dostawca). Zobowiązanie jest źródłem finansowania, kapitałem obcym składników majątkowych, będących w dyspozycji danej jednostki; w określonym terminie jednostka jest zobowiązana zwrócić obce składniki majątku lub ich równowartość właścicielowi tego majątku.

Zobowiązania publicznoprawne – obejmują naliczone, lecz jeszcze niezapłacone podatki, składki ubezpieczeń społecznych, składki ubezpieczenia zdrowotnego itp.

Zobowiązania wobec pracowników – obejmują wynagrodzenia wypłacane z opóźnieniem, a także wynagrodzenia niepodjęte w terminie.

W bilansie jednostki zobowiązania na dzień bilansowy są wykazywane w pasywach w dziale C: Zobowiązania długoterminowe lub w dziale D: Zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2019 r. poz. 351).