Zofia Charlotta z Meklemburgii-Strelitz

królowa Hanoweru oraz Wielkiej Brytanii i Irlandii

Zofia Charlotta Mecklenburg-Strelitz (Sophie Charlotte; ur. 19 maja 1744 w Mirow, zm. 17 listopada 1818 w pałacu Kew) – niemiecka księżniczka Meklemburgii-Strelitz, królowa Wielkiej Brytanii w latach 1761-1818 oraz królowa Hanoweru w latach 1814-1818 jako żona Jerzego III.

Charlotta z Meklemburgii-Strelitz
Sophie Charlotte
Ilustracja
Wizerunek herbu
Królowa Wielkiej Brytanii i Irlandii
Okres od 8 września 1761
do 17 listopada 1818
Jako żona Jerzego III
Koronacja 22 września 1761
Opactwo Westminsterskie, Londyn
Poprzedniczka Karolina z Ansbachu
Następczyni Karolina Brunszwicka
Królowa Hanoweru
Okres od 12 października 1814
do 17 listopada 1818
Jako żona Jerzego III
Poprzedniczka Karolina z Ansbachu
Następczyni Karolina Brunszwicka
Dane biograficzne
Dynastia meklemburska
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1744
Mirow
Data i miejsce śmierci 17 listopada 1818
Kew
Ojciec Karol Ludwik Fryderyk
Matka Elżbieta z Saksonii-Hildburghausen
Mąż Jerzy III Hanowerski
Dzieci Jerzy IV
Fryderyk August
Wilhelm IV
Charlotta
Edward August
Augusta Zofia
Elżbieta
Ernest August I
August Fryderyk
Adolf
Maria
Zofia
Oktawiusz
Alfred
Amelia

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się 19 maja 1744 roku w Mirow jako najmłodsze dziecko Karola Ludwika Fryderyka, księcia Meklemburgii-Strelitz (1708-1752), oraz jego żony, Elżbiety z Saksonii-Hildburghausen (1713-1761). Księstwo Meklemburgii-Strelitz, z którego pochodziła, było wówczas niewielkim księstwem, które wchodziło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Miłym zaskoczeniem była więc dla Charlotty propozycja małżeństwa od brytyjskiego króla, Jerzego III[1].

8 września 1761 roku w kaplicy królewskiej w Pałacu św. Jakuba wyszła za mąż za Jerzego III. Ceremonii przewodniczył arcybiskup Canterbury, Thomas Secker, a jedną z druhen była Sarah Lennox, była sympatia pana młodego. Uroczystość odbyła się w całości po angielsku, a jedynymi słowami, jakie wypowiedziała Charlotta były: „Ich will” („Będę”). Koronacja Jerzego i Charlotty na króla i królową Wielkiej Brytanii i Irlandii odbyła się dwa tygodnie później, 22 września 1761 roku[2].

Pałac św. Jakuba, gdzie Charlotta wyszła za mąż za Jerzego, funkcjonował jako oficjalna rezydencja pary królewskiej. Niedługo po ślubie król nabył pobliską posiadłość, Buckingham. Około 1762 r. król i królowa przenieśli się do tej rezydencji, która pierwotnie miała być prywatnym odosobnieniem. Charlotta bardzo upodobała sobie tę rezydencję i spędzała tam tak dużo czasu, że posiadłość stała się znana jako „Dom Królowej” (ang. Queen's House). Wszystkie dzieci Charlotty (oprócz najstarszego syna) urodziły się w Buckingham, chociaż pałac św. Jakuba pozostał oficjalną i ceremonialną rezydencją królewską[3][4].

Królowa Zofia patronowała twórczości Johanna Christiana Bacha oraz Wolfganga Amadeusa Mozarta. Jerzy III i Zofia mieli 15 dzieci, w tym dwóch przyszłych królów Wielkiej Brytanii.

Teściowa Charlotty nie powitała synowej z otwartymi ramionami, przez pewien czas panowało napięcie między nimi. Pomimo braku sympatii teściowej i tego, że król był przed ślubem związany z wieloma kobietami, małżeństwo było szczęśliwe. Pomimo że z biegiem czasu miała znaczny dostęp do władzy, nie nadużywała jej.

Królowa Charlotta była żywo zainteresowana sztuką, wspierała Jana Christiana Bacha, który był jej nauczycielem muzyki. Swój utwór poświęcił jej Wolfgang Amadeus Mozart. Królowa zakładała domy i szpitale dla oczekujących matek. Charlotta była także bardzo dobrym botanikiem amatorem. Wielką wagę przywiązywała do edukacji.

Charlotta utrzymywała bliskie stosunki z Marią Antoniną, królową Francji. Łączyła je miłość do muzyki i sztuki, nigdy jednak nie spotkały się osobiście. Po wybuchu rewolucji we Francji królowa Wielkiej Brytanii szykowała już apartamenty dla Marii Antoniny i jej rodziny. Charlotta była wstrząśnięta późniejszymi losami swojej przyjaciółki.

Po wystąpieniu u króla objawów szaleństwa trafił on pod opiekę żony, która jednak nie mogła odwiedzać go za często ze względu na jego gwałtowne zachowanie. Pomimo tego królowa wspierała męża w chorobie. Choć to jej syn miał pełnię władzy, Charlotta była prawną opiekunką Jerzego III od 1811 roku aż do swojej śmierci.

Zmarła 17 listopada 1818 roku w Kew i została pochowana w kaplicy św. Jerzego na zamku w Windsorze[5].

Małżeństwo i potomstwoEdytuj

8 września 1761 roku wyszła za mąż za króla Wielkiej Brytanii, Jerzego III. Miała z nim piętnaścioro dzieci:

CiekawostkiEdytuj

GenealogiaEdytuj

Pradziadkowie

Adolf Fryderyk I
(1588-1658)
∞1635
Maria Katarzyna z Brunszwika-Lüneburga-Dannenbergu
(1616-1665)

Krystian Wilhelm I Schwarzburg-Sondershausen
(1647-1721)
∞1673
Antonia Sybilla Barby-Mühlingen
(1641-1684)

Ernest (książę Saksonii-Hildburghausen)
(1655-1715)
∞1680
Zofia Henrietta Waldeck-Eisenberg
(1662-1702)

Jerzy Ludwik Erbach-Erbach
(1643-1693)
∞1664
Amalia Katarzyna Waldeck
(1640-1697)

Dziadkowie

Adolf Fryderyk II (1658-1708)
∞1705
Krystyna Emilia of Schwarzburg-Sondershausen (1681-1751)

Ernest Fryderyk I (1681-1724)
∞1704
Zofia Albertyna Erbach-Erbach (1683-1742)

Rodzice

Karol Ludwik Fryderyk z Meklemburgii-Strelitz (1708-1752)
∞1735
Elżbieta z Saksonii-Hildburghausen (1713-1761)

Charlotta z Meklemburgii-Strelitz (1744-1818), królowa Wielkiej Brytanii


PrzypisyEdytuj

  1. Will Cuppy, Życie i upadek prawie wszystkich, 2005, s. 225, ISBN 83-7163-409-9, Cytat: Przypisywano [Charlotcie] następujące urocze powiedzonko: Ach, któż, zechce taką biedną, małą księżniczkę, jak ja? Ledwie wypowiedziała te słowa, a już u bramy pojawił się listonosz, niosąc oświadczyny od Jerzego, który w ogóle nie brał pod uwagę możliwości odmowy. Tak więc biedna, mała księżniczka zaczęła skakać z radości, wbiła się w zupełnie nowiuśkie i eleganckie suknie i pożeglowała na królewskim jachcie prosto do Anglii, gdzie nie zwlekając podążyła z Jerzym do ołtarza, aby przez kolejne 60 lat zastanawiać się, czy aby na pewno dobrze zrobiła.
  2. Moniek Bloks, Royal Wedding Recollections - King George III and Charlotte of Mecklenburg-Strelitz, History of Royal Women, 8 września 2021 [dostęp 2021-09-22] (ang.).
  3. Westminster: Buckingham Palace | British History Online, www.british-history.ac.uk [dostęp 2021-09-23].
  4. Rebecca Russell, The strangest things you didn't know about Buckingham Palace, MyLondon, 8 lipca 2021 [dostęp 2021-09-23] (ang.).
  5. The Queens and Princesses in St George's Chapel's Royal Vault, History of Royal Women, 17 kwietnia 2021 [dostęp 2021-09-22] (ang.).
  6. Strelitzia reginae. W: plantzafrica.com [on-line]. South African National Biodiversity Institute. [dostęp 2016-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-18)].
  7. K.J. Yossman, K.J. Yossman, Ricky Gervais, ‘Bridgerton’ Queens Golda Rosheuvel and Julia Quinn Set to Appear at Netflix ‘Stories Festival’ in London, Variety, 2 września 2021 [dostęp 2021-09-22] (ang.).
  8. Golda Rosheuvel: get to know the Bridgerton actress, Closer [dostęp 2021-09-22].