Otwórz menu główne

Zofia Gumińska (z domu Niklewska) (ur. 31 stycznia 1917 w Dublanach, zm. 16 marca 2006 we Wrocławiu) – polska botanik.

Zofia Gumińska
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1917
Dublany
Data i miejsce śmierci 16 marca 2006
Wrocław
Zawód, zajęcie botanik
Tytuł naukowy dr hab.
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jej ojcem był Bronisław Niklewski, profesor fizjologii roślin i chemii rolnej, wykładowca Akademii Rolnej w Dublanach, Lublinie i Poznaniu, a matką Karolina z domu Hegediiss. W 1919 rodzina przeprowadziła się do Poznania. W 1939 r. ukończyła studia rolnicze, 4 września tego roku poślubiła Stefana Gumińskiego. Początkowo przebywali na Podolu, ale po odbiciu Stefana Gumińskiego z kolumny aresztowanych przez NKWD zostali zmuszeni do powrotu do Generalnego Gubernatorstwa. Przebywali w majątku Gumińskich w Dzierążni, gdzie zajmowali się uprawą roli. Mąż Zofii Gumińskiej za działalność w Armii Krajowej został w 1944 aresztowany, dzięki wstawiennictwu znajomego prawnika udało się go wydostać z więzienia. Bronisław Niklewski był jednym z organizatorów Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, sprowadził do Lublina córkę i zięcia, który został tam wykładowcą. Po roku przeprowadzili się do Poznania, ale w 1948 urzędnicy dowiedziawszy się o działalność Stefana Gumińskiego w Armii Krajowej pozbawili go pracy. Dzięki znajomościom w środowisku naukowym Gumińscy wyjechali do Wrocławia, gdzie Stefan został asystentem prof. Heleny Krzemieniewskiej, a Zofia otrzymała 1 grudnia 1948 etat asystenta w Ogrodzie Botanicznym. Od stycznia 1958 była kierownikiem Ogrodu, w tym samym roku przedstawiła pracę doktorską. W 1959 uzyskała tytuł profesora nauk rolno-leśnych w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, cztery lata później została docentem Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1972 bez podania przyczyn po 24 latach pracy została zwolniona z zajmowanego stanowiska.

Dorobek naukowyEdytuj

Dorobek obejmuje 85 prac naukowych związanych z zagadnieniem upraw bezglebowych oraz wpływem związków humusowych na rozwój roślin. Wprowadziła w ogrodzie botanicznym i spopularyzowała hydroponiczną uprawę roślin, którą wcześniej stosowano jedynie w prywatnych hodowlach szklarniowych.

CzłonkostwoEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj