Otwórz menu główne

Zofia Teresa Janukowicz-Pobłocka (ur. 19 lutego 1928 w Parafinowie[1], zm. 30 stycznia 2019[2]) – polska śpiewaczka operowa, sopran.

Zofia Janukowicz-Pobłocka
Ilustracja
fot. Wera Latycka (ok. 1970)
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1928
Parafianów
Data śmierci 30 stycznia 2019
Typ głosu sopran
Gatunki opera
Zawód śpiewaczka operowa
Aktywność 1955–2005
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Profesor Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W 1955 laureatka I nagrody Ogólnopolskiego konkursu Śpiewaczego im. St. Moniuszki w Warszawie. W 1959 zdobyła I nagrodę i Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w ’s-Hertogenbosch w Holandii.

ŻyciorysEdytuj

 
fot. Zbigniew Kosycarz, 1960

Absolwentka Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu, którą ukończyła w 1954 w klasie śpiewu solowego[3] oraz absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie. Córka Józefa i Marii z domu Kimstacz. W 1946 cała rodzina w ramach repatriacji przeniosła się do Ełku, gdzie Zofia uczęszczała do szkoły muzycznej. Następnie naukę muzyki podjęła w Gdańsku w Średniej Szkole Muzycznej w klasie śpiewu, początkowo u Janiny Cygańskiej, a następnie u Maurycego Janowskiego.

W latach 1950-1958 zamieszkała w Sopocie, gdzie ukończyła dwa wydziały: Instruktorsko - Pedagogiczny (1957) i Wokalny w klasie prof. Barbary Iglikowskiej (1958). Oba dyplomy z wyróżnieniem. Po ukończeniu studiów związała się zawodowo jako nauczyciel śpiewu solowego z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im.S. Moniuszki w Gdańsku). W 1955 zdobyła I nagrodę na III Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym im. S. Moniuszki w Warszawie, a w 1959 I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w s'Hertogenbosch w Holandii.

W ramach stypendium rządu włoskiego w latach 1960-1961 ukończyła mistrzowski kurs interpretacji muzycznej w Accademia di Santa Cecilia w Rzymie pod kierunkiem G. Favaretto i R. Maragliano-Mori, gdzie opanowała sztukę włoskiego bel canto. Wielokrotnie spotykała się z Adą Sari, by utrwalić zdobyte umiejętności podczas lekcji prywatnych. Jej artystyczne dążenia skrystalizowały się w kierunku sztuki pieśniarskiej. Styl swej interpretacji doskonaliła pod kierunkiem kameralistek Klary Ebers z Berlina i J. Micheau z Paryża na dwu kolejnych kursach wakacyjnych w Vught w Holandii.

Dzięki zdobyciu I nagrody w s'Hertogensch, wyruszyła w swe pierwsze tournée koncertowe do Niemieckiej Republiki Demokratycznej w 1960 roku. W sezonie 1960-1961 brała udział w kilku spektaklach opery Ch.W. GluckaOrfeusz i Eurydyka w partii Eurydyki w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Następnie wyjechała do Włoch, gdzie wielokrotnie występowała prezentując pieśni światowego repertuaru oraz polskich kompozytorów. W Teatrze Elizeo za partnerów miała: S. Gazzeloni - flecista i G. Favaretto - pianista. Do Holandii udała się na nagranie arii W.A. Mozarta i G. Verdiego z towarzyszeniem Orkiestry Radia Hilversum.

 
fot. B.J. Dorys, 1974

Po powrocie do kraju odbyła liczne koncerty na niemal wszystkich estradach filharmonicznych w Polsce. Wierna swemu stylowi prezentowała przede wszystkim programy recitalowe. Była jedną z pierwszych wykonawczyń wokalnej twórczości Karola Szymanowskiego. W 1962 odwiedziła z recitalami Czechosłowację, europejską i azjatycką część Związku Radzieckiegooraz na przestrzeni kolejnych siedmiu lat dziesięciokrotnie Holandię. W Sali im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie artystka wraz z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Wszechzwiązkowego Radia i Telewizji wykonała i nagrała na płytę „Tryptyk śląski” Witolda Lutosławskiego.

Nagrania radiowe liryki wokalnej oraz archiwalne nagrania z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach i Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie spopularyzowały jej nazwisko i ugruntowały pozycję czołowej polskiej pieśniarki.

W okresie swojej działalności artystycznej wzięła udział w blisko 1300 koncertach symfonicznych, oratoryjnych (głównie pod dyrekcją prof. Stefana Stuligrosza i z towarzyszeniem jego chóru - „Poznańskie Słowiki”), kameralnych i recitalach z towarzyszeniem fortepianu, organów, harfy, zespołów kameralnych. Często występowała wraz ze swoją córką - Ewą Pobłocką. W swoim dorobku dokonała 130 nagrań w Polskim Radio i TV: polskiej, włoskiej, holenderskiej, duńskiej, byłego ZSRR. W tym czasie stale pracowała w PWSM w Gdańsku (obecnie Akademia Muzyczna), łącząc pracę artystyczną z pedagogiczną.

W latach 1969-1975 podjęła pracę pedagogiczną w zakresie nauczania śpiewu solowego w Studio Wokalno - Aktorskim przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. W 1975 przeszła na wcześniejszą emeryturę, by jeszcze intensywniej oddać się swej karierze artystycznej. W 1980 podjęła pracę w pełnym wymiarze godzin w Akademii Muzycznej w Gdańsku na stanowisku docenta kontraktowego. W latach 1984-1987 została wybrana dziekanem Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku. W latach 1987-1990 ponownie została dziekanem na II kadencję. W latach 1985-1996 pełniła równolegle funkcję Kierownika Katedry Wokalistyki[4][5].

W 1989 zakończyła swą działalność artystyczną jubileuszem 35-lecia pracy.

17 października 1990 otrzymała tytuł naukowy profesora sztuki muzycznej z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - Wojciecha Jaruzelskiego, a w 1997 została mianowana na stanowisko profesora zwyczajnego Akademii Muzycznej w Gdańsku[6].

Ostatecznie zakończyła swą działalność pedagogiczną w 2005. Zmarła 30 stycznia 2019 w Dzierżążnie na Kaszubach.

Nagrody, Odznaczenia, MedaleEdytuj

 
fot. Wera Latycka, 1970
  • 1955 - III Ogólnopolski Konkurs Śpiewaczy w Warszawie - I nagroda
  • 1959 - Międzynarodowy Konkurs Wokalny w s'Hertogenbosch w Holandii - I nagroda
  • 1960 - Nagroda Polskiego Radia i Telewizji za twórczość radiową oraz za interpretację pieśni K. Szymanowskiego i W. Lutosławskiego
  • 1964 - Odznaka Prezydenta Miasta za zasługi dla miasta Gdańska
  • 1987 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1987 - Złoty Krzyż Zasługi
  • 1989 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I -go stopnia
  • 1989 - Doroczna Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego'89 za realizację oper kameralnych „Wesele Figara” W.A. Mozarta i „Mniemana ogrodniczka” - W.A. Mozarta oraz „Don Pasquale” G. Donizettiego.
  • 1996 - Dyplom Laureata Dorocznej Nagrody za całokształt osiągnięć pedagogicznych w dziedzinie wokalistyki - Polskie Stowarzyszenie Pedagogów Śpiewu
  • 1997 - Medal Wojewody Gdańskiego w uznaniu dla zasług dla województwa.
  • 1998 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1998 - Medal 50 - lecia Akademii Muzycznej
  • Order „Stańczyka” za popularyzację kaszubskiej pieśni artystycznej
  • Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Ziemi Gdańskiej”.
  • 2005 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[7]

Juror konkursów wokalnychEdytuj

  • 1991 - Warszawa - III Ogólnopolski Konkurs Wokalny Polskiej Pieśni Artystycznej;
  • 1992 - I Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. F. Płatówny we Wrocławiu;
  • 1992 - II Ogólnouczelniany Konkurs Wokalny w Dusznikach Zdroju;
  • 1993 - Przewodnicząca jury Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Edwarda Griega w Gdańsku;
  • 1994 - III Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. Franciszki Płatówny we Wrocławiu;
  • 1994 - III Ogólnouczelniany Konkurs Wokalny w Dusznikach Zdroju;
  • 1995 - III Ogólnopolski Konkurs Wokalny Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie.

Wykładowca na kursach wokalnychEdytuj

  • 1991 - IX Zimowy Kurs Wokalny w Karpaczu;
  • 1993 - XI Zimowy Kurs Wokalny w Dusznikach Zdroju;
  • 1995 - Letni Kurs Muzyki Oratoryjno - Kantatowej w ramach Festiwalu „Wratislavia Cantans”.

AbsolwenciEdytuj

  • 1969 - Maria Brzezińska
  • 1971 - Ewa Werka
  • 1972 - Brygida Skiba
  • 1972 - Józef Śpiewak
  • 1972 - Andrzej Kijewski
  • 1973 - Grażyna Brodzińska
  • 1984 - Andrzej Nanowski
  • 1988 - Jolanta Grzona
  • 1989 - Bożena Harasimowicz
  • 1990 - Danuta Mossakowska - Dulska
  • 1991 - Maria Mielnik
  • 1991 - Ewa Marciniec
  • 1991 - Dorota Nikodemska
  • 1991 - Alicja Rumianowska
  • 1994 - Joanna Sperska
  • 1995 - Beata Koska
  • 1996 - Bogna Forkiewicz
  • 1998 - Edyta Łuczkowska - Swat
  • 1999 - Małgorzata Pochyluk
  • 1999 - Dorota Dobrolińska

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia Muzyki PWN: Janukowicz-Pobłocka Zofia (pol.). rmfclassic.pl. [dostęp 2011-09-06].
  2. Zmarła prof. Zofia Janukowicz-Pobłocka, amuz.gda.pl [dostęp 2019-02-02] (pol.).
  3. Strona internetowa Zespołu Szkół Muzycznych w Gdańsku-Wrzeszczu - Absolwenci klasy śpiewu solowego. [dostęp 2012-04-12].
  4. Pedagodzy w latach 1947 – 1997 (pol.). Akademia Muzyczna w Gdańsku. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-24)].
  5. Historia Wydziału (pol.). Akademia Muzyczna w Gdańsku, 11 marca 2011. [dostęp 2012-03-09].
  6. prof. Zofia Teresa Janukowicz-Pobłocka (pol.). Nauka Polska. [dostęp 2012-03-09].
  7. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (pol.). gdansk.pl, 2016-06-23. [dostęp 2016-06-23].