Zupa z chrabąszczy majowych

Zupa z chrabąszczy majowych należy do mniej rozpowszechnionych w Europie dań z owadów. Była znana do połowy XX wieku w Niemczech i Francji. W smaku przypomina zupę krabową [potrzebny przypis].

Zupa krabowa na sposób zupy z chrabąszczy majowych z grzankami i wątróbką

Chrabąszcze majowe pozbawione skrzydeł i odnóży podsmaża się na maśle, a następnie gotuje w rosole cielęcym lub kurzym. W zależności od przepisu można zupę przecedzić i spożywać jako bulion, lub stosuje się roztarte na początku w moździerzu chrabąszcze i zagęszcza zupę zasmażką i żółtkiem. Podawano ją niegdyś na przykład z plastrami wątróbki cielęcej lub piersią z gołębia[1] oraz z grzankami z białego pieczywa. Na porcję dla jednej osoby liczono około 30 chrabąszczy[2][3][4][5]. Zupa ma przyjemny zapach i brązowy kolor przypominający barwę pokryw skrzydłowych chrabąszcza. Doktor Johann Joseph Schneider zalecał podawanie jej na wzmocnienie chorym w stanach osłabienia[3].

W artykule z roku 1844 można przeczytać, że chrabąszcze nie służyły wówczas jedynie do przygotowania zupy, ale były zjadane także przez studentów na surowo, jedynie po obcięciu odnóży. W wielu cukierniach można je było dostać serwowane w cukrze i spożywano je kandyzowane na deser[3].

Według dziewiętnastowiecznych badań chrabąszcze zawierają 64% wody, 16% białka, 4% tłuszczu i 3,8% chityny[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Manoi: Maikäfersuppe (niem.). Kochrezepte.de. [dostęp 2014-05-30].
  2. Helge May: Die Maikäfer sind wieder da (niem.). NABU.de. [dostęp 2014-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-03)].
  3. a b c d Maikäfersuppen, ein vortreffliches und kräftiges Nahrungsmittel. W: Johann Joseph Schneider: Magazin für die Staatsarzneikunde Nr 3. T. 3. 1844, s. 403-405. ISBN 3-87038-366-6. [dostęp 2014-05-30]. (niem.)
  4. Jos A. Massard. Maikäfer in Luxemburg: Historisches und Kurioses. „Lëtzebuerger Journal”. s. 26-27 (niem.). [dostęp 2014-05-30]. 
  5. Bertha Heyden: Kochbuch oder Gründliche Anweisung, einfache und feine Speisen mit möglichster Sparsamkeit zuzubereiten. Wyd. 16. Reutlingen: Enßlin und Laiblin, 1887, s. 40. (niem.)