Zygmunt Beczkowicz

polski prawnik, wojewoda wileński, dyplomata, senator

Zygmunt Kazimierz Beczkowicz (ur. 21 stycznia 1887[1] w Łukowicy, pow. lubartowskim, zm. 2 maja 1985 w Gdyni) – polski prawnik i dyplomata, działacz społeczny i państwowy II Rzeczypospolitej, senator IV i V kadencji w latach 1935–1939.

Zygmunt Beczkowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 stycznia 1887
Łukowica, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

2 maja 1985
Gdynia, Polska

Wojewoda nowogródzki
Okres

od 24 września 1926
do 20 czerwca 1931

Poprzednik

Marian Januszajtis-Żegota

Następca

Wacław Kostek-Biernacki

Wojewoda wileński
Okres

od 20 czerwca 1931
do 27 stycznia 1933

Poprzednik

Stefan Kirtiklis

Następca

Władysław Jaszczołt

Poseł RP na Łotwie
Okres

od 21 stycznia 1933
do 20 września 1935

Poprzednik

Mirosław Arciszewski

Następca

Franciszek Charwat

Senator V kadencji (II RP)
Okres

od 13 listopada 1938
do 2 października 1939

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii

ŻyciorysEdytuj

Syn Henryka[1]. Od 1921 był mężem Marii z Sawickich[1]. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Moskiewskiego[1]. W latach 1918–1920 jeden z organizatorów sądownictwa polskiego w odrodzonej Rzeczypospolitej[1]. Od 1920 zastępca komisarza rządu w Warszawie, następnie wicewojewoda warszawski[1]. Po przewrocie majowym od 24 września 1926 do 20 czerwca 1931 wojewoda nowogródzki, od 20 czerwca 1931 do 27 stycznia 1933 wojewoda wileński. W latach 1933–1935 poseł Rzeczypospolitej w Rydze[1], w latach 1935–1939 senator Rzeczypospolitej (dwukrotnie z nominacji prezydenta RP). Wiceprezes Zarządu Głównego Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w 1939[2].

W 1945 pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Działacz Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK) od 1950, w latach 1958–1960 przewodniczący Komisji Krajoznawczej Zarządu Głównego PTTK, a następnie jej członek. Wieloletni członek Głównego Sądu Koleżeńskiego PTTK oraz Komisji Historycznej Zarządu Głównego PTTK. Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze nadało mu członkostwo honorowe w 1962.

Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 26-19-2)[3].

 
Grób Zygmunta Beczkowicza na Cmentarzu Witomińskim

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 33.
  2. Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 211.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Cmentarze Komunalne w Gdyni
  4. M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 630 „za zasługi na polu administracji państwowej”.
  5. a b c d e Andrzej Krzysztof Kunert (red.): Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik Biograficzny. T. 1 (A-D). Warszawa: Wyd. Sejmowe, 1998, s. 111-112.
  6. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 22.
  7. a b Rocznik służby zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1933 r.

BibliografiaEdytuj

  • Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny, tom I: A–D (pod redakcją Małgorzaty Smogorzewskiej i Andrzeja Krzysztofa Kunerta), Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1998.