Otwórz menu główne

Zygmunt Alojzy Bierowski (ur. 8 marca 1895 w Bochni, zm. 22 marca 1974 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Zygmunt Alojzy Bierowski
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1895
Bochnia
Data i miejsce śmierci 22 lutego 1974
Wrocław
Przebieg służby
Lata służby 1914-1942
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Pułk Piechoty Nr 13
Szkoła Podchorążych Piechoty
9 Pułk Piechoty Legionów
Stanowiska dowódca batalionu
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojskowej Medal Waleczności (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 roku w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 13[1].

W kwietniu 1924 roku został przeniesiony z 13 Pułk Piechoty w Pułtusku do 66 Pułku Piechoty w Chełmnie[2]. 1 grudnia 1924 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 75. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. W styczniu 1925 roku został przydzielony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko asystenta działań piechoty[4]. W 1928 roku nadal pełnił służbę w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia, pozostając w kadrze oficerów piechoty[5]. W latach 1932–1934 pełnił służbę w 85 pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce[6][7]. 7 czerwca 1934 roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko dowódcy batalionu[8][9]. 27 czerwca 1935 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. W marcu 1939 roku został przeniesiony z 21 pułku piechoty w Warszawie do 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko dowódcy pułku.

Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej. Uczestniczył w bitwie pod Iłżą, gdzie jego jednostka została rozproszona. Po kapitulacji polskich oddziałów uniknął niewoli[11]. W konspiracji członek organizacji „Miecz i Pług

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 157, 482.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 4 kwietnia 1924 roku, s. 187.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 734.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 stycznia 1925 roku, s. 31.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 122, 174.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 26, 613.
  7. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 17.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  9. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 16.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 65.
  11. Adam Rzadkowski: 3 Dywizja Piechoty Legionów. Warszawa: Edipresse Polska, s. 90, seria: Wielka Księga Piechoty Polskiej 1939. ISBN 978-83-7945-595-9.
  12. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 482.

BibliografiaEdytuj