Zygmunt Fila

Oficer Wojska Polskiego

Zygmunt Fila (ur. 15 kwietnia 1894 w Koniuchach, zm. 26 września 1939 pod Józefowem) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Zygmunt Fila
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1894
Koniuchy
Data i miejsce śmierci 26 września 1939
pod Józefowem
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png c. i k. Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 114 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Waleczności (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola
Cmentarz w Sigle. Przy alei druga po prawej od dołu mogiła ppłk. Zygmunta Fili

ŻyciorysEdytuj

Zygmunt Fila urodził się 15 kwietnia 1894 w Koniuchach[1]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 90[2]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty[3].

Został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika[4]. Za udział w walkach o niepodległość Polski w szeregach 14 pułku piechoty otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W latach 20. pozostawał oficerem 14 pułku piechoty stacjonującego we Włocławku[7][8]. Następnie został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[9][10]. W 1928 był przekazany z 14 pułku piechoty do Dowództwa 4 Dywizji Piechoty w Toruniu[11]. W lipcu 1929 został przeniesiony do 16 Pułku Piechoty w Tarnowie na stanowisko dowódcy batalionu[12]. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930-1932[13]. W marcu 1932, nie ukończywszy kursu, został przeniesiony do 60 pułku piechoty w Ostrowie Poznańskim na stanowisko dowódcy batalionu[14][15][16]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty[17]. Pod koniec lat 30. służył w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, gdzie pełnił funkcję dyrektora nauk[18], a do 1939 sprawował stanowisko zastępcy komendanta szkoły[19].

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej pełnił stanowisko dowódcy 114 pułku piechoty[20]. Poległ 26 września 1939 w Józefowie pod Aleksandrowem[18][21]. Został pochowany na cmentarzu wojennym w miejscowości Sigła (także jako Sigiełki)[22][23].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Łuniewski. 41 Dywizja Piechoty ↓, s. 77.
  2. a b c d Ranglisten 1918 ↓, s. 764.
  3. Ranglisten 1918 ↓, s. 361.
  4. Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 27.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 417.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 361.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 164.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 156.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 183.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 32.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 126.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 197.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 6.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 232.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 588.
  16. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 23.
  17. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 338.
  18. a b Łuniewski. 41 Dywizja Piechoty ↓, s. 67, 77.
  19. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 15, 455.
  20. Łuniewski. 41 Dywizja Piechoty ↓, s. 54, 65, 73, 74, 77.
  21. Jurga i Karbowski 1987 ↓, s. 454.
  22. L. M-ski, Alicja Martinkowa. Z otwartych szkatuł. „Stolica”. Nr 28, s. 14, 10 lipca 1966. 
  23. Cmentarz w Sigle (Gmina Aleksandrów). o2wojnie.cba.pl. [dostęp 2018-08-23].
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 12.

BibliografiaEdytuj