Zygmunt Młynarski

Zygmunt Młynarski (ur. 19 sierpnia 1904 w Demblinie, zm. 5 grudnia 1963 w Warszawie) – polski historyk, nauczyciel i wykładowca, dyrektor Instytutu Polsko-Radzieckiego (1952–1957).

Grób historyka Zygmunta Młynarskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

U progu niepodległości II RP walczył o Lwów (1919), w wojnie polsko-bolszewickiej (1920) i III powstaniu śląskim (1921). Od 1924 należał do Komunistycznej Partii Polski. Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, pracował w zawodzie nauczyciela (w latach 1938–1945 w gimnazjum polskim w Rumunii). Po II wojnie światowej należał do PPR i PZPR. W 1950 uzyskał doktorat, a w 1954 tytuł profesora nadzwyczajnego. Był twórcą i dyrektorem Instytutu Polsko-Radzieckiego (1952–1957). W 1954 roku w 10. rocznicę Polski Ludowej odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski wśród pracowników i działaczy Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej[1]. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C2-10-3)[2].

W Krakowie do 2017 istniała ulica jego imienia, nowym jej patronem został Marek Nawara[3].

Wybrane praceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Uchwała Rady Państwa z dnia 12 października 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski, 1954 nr 112 poz. 1599
  2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  3. Dekomunizacja nazw ulic w Krakowie. krakow.pl. [dostęp 2017-10-19].

BibliografiaEdytuj

  • Słownik historyków polskich (red. Maria Prosińska-Jackl; aut. biogramów Krzysztof Baczkowski et al.), „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1994, s. 356

Linki zewnętrzneEdytuj