Zygmunt Weiss

polski dziennikarz sportowy, lekkoatleta

Zygmunt Eugeniusz Weiss (ur. 4 kwietnia 1903 w Warszawie, zm. 4 czerwca 1977 w Bad Ischl w Austrii) – polski lekkoatleta, dwukrotny olimpijczyk, dziennikarz sportowy.

Zygmunt Weiss
Ilustracja
Zygmunt Weiss (mistrzostwa Polski 1924)
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1903
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1977
Bad Ischl
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Narodowość  Polska
Edukacja Gimnazjum Męskie im. Tadeusza Reytana w Warszawie
Choszczno - tablica pamiątkowa Zygmunta Weissa - fragment Alei Gwiazd Kolarstwa Polskiego

Ukończył Gimnazjum Męskie im. Tadeusza Reytana w Warszawie w 1923. Następnie służył w Szkole Podchorążych Piechoty (1924–1925) uzyskując stopień podporucznika rezerwy. Studiował następnie w Szkole Nauk Politycznych na Wydziale Konsularno-Dyplomatycznym (absolutorium uzyskał w 1932).

Kariera lekkoatletycznaEdytuj

Specjalizował się w biegach krótkich. Dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich. W Paryżu w 1924 odpadł w eliminacjach biegów na 100 m i na 200 m. W Amsterdamie w 1928 startował w biegu na 400 m i w sztafecie 4 x 400 m, również odpadając w eliminacjach.

Czterokrotnie brał udział w Akademickich Mistrzostwach Świata. Podczas Letnich Mistrzostw Świata Studentów w 1924 roku w Warszawie zdobył złote medale na 400 m i w sztafetach 4 x 100 m i 4 x 400 m, a także srebrne na 100 m, 200 m i w sztafecie olimpijskiej 100+200+400+800 m. w 1927 w Rzymie wywalczył brązowy medal w sztafecie 4 x 400 m.

Był mistrzem Polski na 400 m w 1924, w sztafecie 4 x 100 m w 1924 i 1927 oraz w sztafecie 4 x 400 m w 1923, 1924, 1927 i 1928. Dziewięć razy był wicemistrzem Polski: na 100 m w 1924, na 200 m w 1923, 1924 i 1928, na 400 m w 1923 i 1925, w sztafetach 4 x 100 m w 1925 i 4 x 400 m w 1929 i 1931. Czterokrotnie zdobywał brązowe medale: na 200 m (1922 i 1927), 400 m (1928) i w sztafecie 4 x 400 m 1933).

Siedmiokrotnie wystąpił w meczach reprezentacji Polski w latach 1922-1931. 27 razy poprawiał rekordy Polski, w tym na 200 m i 400 m.

Rekordy życiowe:

Przez cała karierę był zawodnikiem AZS Warszawa.

Praca dziennikarskaEdytuj

Od 1927 zajmował się dziennikarstwem sportowym, najpierw w Kurierze Warszawskim, a od 1929 do 1939 jako kierownik działu sportowego Wieczoru Warszawy. Specjalizował się w pisaniu o kolarstwie. Współpracował m.in. z Przeglądem Sportowym.

W kampanii wrześniowej brał udział w obronie Warszawy jako oficer (ppor.) III batalionu Obrony Warszawy. Walczył na Targówku. Po zakończeniu walk dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w oflagach Hohnstein, Arnswalde, Gross-Born, a po jego ewakuacji w Sandbostel i Lubece. W Arnswalde i Gross-Born organizował życie obozowe; w Arnswalde wydawał (ręcznie) Przegląd Sportowy i prowadził rubrykę sportową w piśmie Za Drutami. Wydawał również Przegląd Teatralny i Przegląd Obozowy. W Gross-Born był organizatorem Olimpiady Obozowej w 1944, w której wziął udział.

Po wyzwoleniu pracował w Referacie Wychowania Fizycznego 1 Dywizji Pancernej. W 1947 wrócił do Polski i rozpoczął pracę w Przeglądzie Sportowym, w którym pozostał do emerytury w 1970. Później pisał w Dzienniku Ludowym. Zajmował się głównie kolarstwem podnoszeniem ciężarów i łyżwiarstwem szybkim. Relacjonował niemal wszystkie polskie imprezy kolarskie. Był inicjatorem zawodów kolarskich w Choszcznie (od 1977 jest to Memoriał Zygmunta Weissa).

Został honorowym obywatelem Choszczna (1974). Zmarł podczas obsługi kolarskiego Wyścigu Dookoła Austrii.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Lista pochowanych. Zygmunt Weiss. cmentarzekomunalne.pl. [dostęp 2018-05-04].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj