Zygmunt Zagórowski

Zygmunt Stanisław Zagórowski (ur. 2 maja 1886 w Nowym Targu, zm. 1944 w Warszawie) – polski nauczyciel, urzędnik oświatowy.

Zygmunt Zagórowski
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1886
Nowy Targ
Data i miejsce śmierci 1944
Warszawa
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor
Stanowisko nauczyciel
Rodzice Wojciech, Maria
Małżeństwo Julia
Odznaczenia
Krzyż Zasługi Cywilnej (w czasie pokoju)

ŻyciorysEdytuj

Zygmunt Stanisław Zagórowski urodził się 2 maja 1886 w Nowym Targu jako syn Wojciecha i Marii[1][2]. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium[1]. Został nauczycielem. W roku szkolnym 1911/1912 był nauczycielem w C. K. Gimnazjum w Trembowli skąd został przydzielony do Nowego Sącza[3]. W styczniu 1914, będąc profesorem tamtejszego C. K. I Wyższego Gimnazjum w Nowym Sączu, uzyskał tytuł naukowy doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim[2][1]. Po śmierci dyrektora C. K. I Gimnazjum w Tarnopolu Maurycego Maciszewskiego w połowie 1917 został powołany na jego następcę, jednak posady nie objął z uwagi na przydzielenie do C. K. Rady Szkolnej Krajowej[4], gdzie pozostawał do 1918[5]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem oświaty II Rzeczypospolitej. Od sierpnia 1926 w charakterze wizytatora był p. o. dyrektora Departamentu II Szkolnictwa Średniego i kierownikiem (naczelnikiem) Wydziału Administracyjnego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego[6][7][8]. Wówczas był członkiem komisji do oceny książek do czytania dla młodzieży szkolnej[9][1]. Został kierownikiem Departamentu Szkolnictwa Średniego MWRiOP[1]. Był wykładowcą Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie i Wyższej Szkoły Dziennikarskiej[1].Działał jako kurator fundacji Domu Akademiczek w Warszawie[1]. Publikował opracowania, artykuły i recenzje z zakresu historii literatury oraz szkolnictwa na łamach czasopism literackich i pedagogicznych w latach 1912-1936[1]. Ponadto w latach 20. wydał dwa roczniki dotyczące szkolnictwa średniego w Polsce[1]. Pełnił funkcję sekretarza komisji terminologii morskiej Polskiej Akademii Umiejętności[1]. Do 1939 był urzędnikiem Departamentu Nauki i Szkół Wyższych MWRiOP[10].

Zginął rozstrzelany w 1944 w czasie powstania warszawskiego[11]. W 1949 został formalnie uznany za zmarłego przez sąd grodzki w Warszawie[12].

Od 4 lipca 1910 był żonaty z Julią z domu Boziewicz[1].

PublikacjeEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 828.
  2. a b Kronika. Z Uniwersytetu. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 17 z 23 stycznia 1914. 
  3. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum w Trembowli za rok szkolny 1936/37. Trembowla: 1937, s. 38.
  4. Kronika zakładu z lat 1914–1925. W: Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum I. im. W. Pola w Tarnopolu za rok szkolny 1914-1925. Tarnopol: 1925, s. 3.
  5. a b Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1020.
  6. Zygmunt Zagórowski: Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminarjów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych. R. 2. Warszawa / Lwów: 1926, s. 2, 5, 9.
  7. U Dyr. Z. Zagórowskiego. „Przegląd Pedagogiczny”, s. 14 i 15, nr 1 z 9 stycznia 1926. 
  8. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 13, s. 378, 1 października 1926. 
  9. Zygmunt Zagórowski: Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminarjów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych. R. 2. Warszawa / Lwów: 1926, s. 8.
  10. W przeddzień reformy naszych magisteriów. „Przegląd Pedagogiczny”, s. 152, nr 9–10 z 1 maja 1939. 
  11. Maria Czajkowska. Wyższa Szkoła Dziennikarska po roku 1945. „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego”. Nr 10/3, s. 417, 1971. 
  12. Informacja w bazie straty.pl. Zygmunt Zagórowski. straty.pl. [dostęp 2018-05-17].
  13. Nowe książki. „Przegląd Pedagogiczny”, s. 31, nr 1 z 8 stycznia 1927. 

BibliografiaEdytuj