Ą̄̂
litera łacińska ze znakiem diakrytycznym
Ą̄̌, ą̄̌ – litera rozszerzonego alfabetu łacińskiego, powstała poprzez połączenie litery A z ogonkiem, cyrkumfleksem i makronem. Wykorzystywana jest w zapisie języka kaska, w którym oznacza nazalizowaną samogłoskę półotwartą tylną zaokrągloną w iloczasie ([ãː]), wymawianą z tonem opadającym[1].
![]() | |
Informacje podstawowe | |
Majuskuła |
Ą̄̂ |
---|---|
Minuskuła |
ą̄̂ |
Podstawowy alfabet |
kaska |
Pochodzenie | |
Oparty na grafemie | |
Znak diakrytyczny | |
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Kodowanie
edytujForma | Wygląd | Części składowe | Kodowanie | ||
---|---|---|---|---|---|
majuskuła | Ą̄̌ | U+0104 Ą |
U+0304 ◌̄ |
U+0302 ◌̂ |
U+0104
|
minuskuła | ą̄̌ | U+0105 Ą |
U+0304 ◌̄ |
U+0302 ◌̂ |
U+0104
|
Przypisy
edytuj- ↑ Kaska language, alphabet and pronunciation [online], omniglot.com [dostęp 2020-10-08] .