Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Wenecja Kampanilia.JPG

…w jakich okolicznościach biły poszczególne dzwony dzwonnicy św. Marka w Wenecji? (na zdjęciu)

…ile wyroków śmierci przeżył Wacław Szacoń?

…który prezydent Stanów Zjednoczonych jako jedyny pełnił urząd dłużej niż dwie kadencje?

…jak długo fani Syberii musieli czekać na jej trzecią odsłonę?

…kiedy powoływano „zielone boginie” do służby?

…w którym czasopiśmie Zygmunt Łanowski debiutował jako tłumacz literatury szwedzkojęzycznej?

Wydarzenia

Lawina błotna w Sierra Leone

Zmarli: Janusz GłowackiStephen WooldridgeZdravko Hebel

Rocznice

20 sierpnia: imieniny obchodzą m.in.: Sobiesław, Krzysztof i Samuela
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Cabrera.png
Klasyfikacja medalowa Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948XIV Letnie Igrzyska Olimpijskie były międzynarodowym wydarzeniem sportowym, które odbywało się od 29 lipca do 14 sierpnia 1948 roku w Londynie. Były to pierwsze igrzyska od 12 lat, gdyż wcześniejsze nie odbywały się z powodu II wojny światowej. Rekordową liczbę 59 krajów reprezentowało 4099 atletów – 3714 mężczyzn oraz 385 kobiet – występujących w 19 dyscyplinach sportowych. Najwięcej medali wywalczyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych, zdobywając najwięcej złotych (38), srebrnych (27) i brązowych (19) medali. Wielka Brytania, gospodarz imprezy, zdobyła jedynie trzy złote medale – łącznie 23. Na tych igrzyskach 6 krajów wywalczyło swoje pierwsze medale olimpijskie. Medale olimpijskie miały standardowy projekt Trionfo stosowany na igrzyskach pomiędzy 1928 a 1968 rokiem. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

R-36radzieckie ciężkie dwustopniowe pociski balistyczne międzykontynentalnego zasięgu, przeznaczone do ataku na amerykańskie pola startowe pocisków ICBM. Konstrukcja pocisków zakładała możliwość pokonywania obrony antybalistycznej, toteż pociski 8K67 wyposażone były w głowice z ładunkiem termojądrowym o wielkiej mocy oraz penetration aids. W odmianie 8K69, pociski wyposażone były w głowicę dostarczaną na niską orbitę Ziemi (LEO), skąd metodą rażenia z orbity szczątkowej mogły razić cele z niechronionego kierunku. Stacjonujące w podziemnych silosach pociski o długości 31,7 metra i całkowitej masie startowej 183,9 tony, napędzane były paliwem ciekłym, zaś ich dwa stopnie napędowe umożliwiały im atak na cele oddalone o 10 200 kilometrów, w odmianie zaś z głowicą orbitalną, zasięg skutecznego ataku wynosił 40 000 kilometrów. Pierwsze pociski R-36 pełniły dyżur bojowy od listopada 1966 roku, mimo że oficjalnie zostały wprowadzone do służby w lipcu 1968 roku. Pociski wszystkich trzech odmian zostały wycofane ze służby w latach 1978–1983 i zastąpione przez nowsze pociski typu R-36M. Czytaj więcej…


Przeczytaj w innym języku