Otwórz menu główne

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii napisanych podczas tygodnia artykułu holenderskiego:

Rietveld chair 1.JPG

…kto zaprojektował czerwono-niebieskie krzesło (na zdjęciu)?

…co można zobaczyć w muzeum seksu w Amsterdamie?

…które niszczyciele służyły na wodach Holenderskich Indii Wschodnich?

gdzie odbyło się przyjęcie z okazji 25-lecia panowania królowej Beatrycze?

Wydarzenia

Zmarli: Muhammad MursiZbigniew NowekGloria VanderbiltErzsébet KötelesFranco ZeffirelliRosario ParmeggianiEdith GonzálezArmand De DeckerSylvia Miles

Rocznice

19 czerwca: imieniny obchodzą m.in.: Gerwazy, Michalina i Romualda; dzień niepodległości Węgier
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

KGerstein.jpg
Kurt Gerstein (ur. 11 sierpnia 1905 w Münster, zm. 25 lipca 1945 w Paryżu) – niemiecki oficer SS, kierownik Sanitarnego Biura Technicznego Instytutu Zdrowia Waffen-SS (Hygiene-Institut der Waffen-SS), a równocześnie działacz antyhitlerowski, naoczny świadek masowych mordów w obozach zagłady w Bełżcu i Treblince, który starał się poinformować aliantów oraz papieża Piusa XII o ludobójstwie w obozach koncentracyjnych. Autor tzw. Raportu Gersteina na temat Zagłady Żydów. Podejmowane przez Gersteina ryzykowne próby poinformowania aliantów i światowej opinii publicznej napotykały na obojętność i niedowierzanie. Działania nie przynosiły pożądanych skutków. Gerstein przekazywał także relacje wszystkim swoim przyjaciołom i współwyznawcom. Oceniał, że poinformował w sumie kilkaset osób. Informacje te zostały jednak upowszechnione dopiero po jego śmierci, po zakończeniu wojny. W 1950 roku sąd denazyfikacyjny w Tybindze w Wirtembergii-Hohenzollern jednogłośnie uznał Gersteina za współwinnego zbrodni nazistowskich. Dopiero w 1965 roku, premier kraju związkowego Badenii-Wirtembergii, Kurt Georg Kiesinger, oczyścił Gersteina z wszelkich zarzutów. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Wajda 1978.png

Wesele – polski dramat filmowy z 1972 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy, będący ekranizacją dramatu Stanisława Wyspiańskiego pod tym samym tytułem. Bohaterami Wesela są przedstawiciele inteligencji i chłopstwa, którzy przybywają do bronowickiej chałupy, by świętować z okazji ślubu inteligenta Pana Młodego oraz chłopki Panny Młodej. Tytułowe wesele zakłócają przybywające na uroczystość zjawy, których obecność staje się okazją do refleksji nad historią polskiego społeczeństwa i jego perspektywami na przyszłość. Wajda, ekranizując Wesele, skondensował akcję utworu do wnętrza chałupy, w której dynamiczne sekwencje tańca nakręcił Witold Sobociński. Jakkolwiek adaptacja dramatu Wyspiańskiego posługiwała się kostiumem historycznym, jej przesłanie zostało poddane aktualizacji; przykładowo, postać Wernyhory została ucharakteryzowana na Józefa Piłsudskiego. Filmowe Wesele, spotkawszy się w kraju ze skrajnie zróżnicowanymi recenzjami, zostało ciepło przyjęte za granicą, zdobywając Srebrną Muszlę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián. Czytaj więcej…


Przeczytaj w innym języku