Partia Demokratyczna (Korea Południowa)

Partia Demokratyczna Korei (kor. 더불어민주당, Deobureominjudang, skr. Minjoo, znana jako "Minjudang" 민주당[1] ) – centrowa, liberalna partia polityczna działająca w Korei Południowej.

Minjoo
Ilustracja
Lider Lee Nak-yon
Data założenia 18 września 1955
Adres siedziby 7, Gukhoe-daero 68-gil,

Yeongdeungpo-gu, Seul

Ideologia polityczna liberalizm, socjalliberalizm
Liczba członków 3,5 miliona
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodowa Unia Demokratyczna
Barwy      niebieski
Obecni posłowie
176/300
Strona internetowa
Korea Południowa
Godło Korei Południowej
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Korei Południowej

Wikiprojekt Polityka

Siedziba partii w Seulu.

Prezydentem Korei Południowej z ramienia partii jest od 2017 Mun Jae-in.

HistoriaEdytuj

Założona w sierpniu 1955. Od 26 marca 2014[2] do 27 grudnia 2015 działała pod nazwą Sojusz Nowych Polityków dla Demokracji (새정치민주연합; Saejeongchi Minju Yeonhap)[3]. Partia osiągnęła słaby wynik w wyborach uzupełniających w 2014 i dwaj liderzy, Ahn Cheol-soo i Kim Han-gil, zrezygnowali ze stanowiska[4].

 
Logo Sojuszu Nowych Polityków dla Demokracji w latach 2014-2015.

7 lutego 2015, na konwencji partyjnej, nowym przewodniczącym został Mun Jae-in[5]. Wtedy zaczął się konflikt wewnątrzpartyjny między frakcją Muna i Ahna, przez co notowania partii w sondażach spadły z 40% do 30%[6][7]. 29 października Ahn odrzucił propozycję stanowiska współprzewodniczącego partii[8], następnie przedstawiając Munowi ultimatum. Mun jednak odrzucił je[9], i Ahn odszedł z partii, zakładając Partię Ludową[10].

27 grudnia 2015 zmieniono nazwę na Partia Demokratyczna Korei. Mun zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii miesiąc później, 27 stycznia 2016[11]; na jego miejscu, ku zaskoczeniu niektórych obserwatorów[12], zastąpił go Kim Chong-in, konserwatywny polityk[13]. Kim za główną przyczynę kłopotów partii uznał frakcję związaną z byłym prezydentem Rohem Moon-hyun[14] i rozpoczął ograniczanie jej wpływów[15], przez m.in partię opuścił były premier Korei, Lee Hae-chan[16]. Kontrowersyjne działania Chong-Ina spotkały się z krytyką działaczy partyjnych. Chong-In zaoferował rezygnację w marcu 2016, jednak zdecydował zostać po prywatnej wizycie Muna Jae-ina[17]. W wyborach parlamentarnych w 2016 partia zdobyła większość względną w Zgromadzeniu Narodowym[18].

Z związku z impeachmentem koreańskiej prezydent Park Geun-hye w 2017, odbyły się wybory prezydenckie, w których kandydat partii, Mun Jae-in, zdobył ponad 41% głosów, wygrywając w pierwszej turze. W 2018 partia wygrała wybory lokalne[19], a w wyborach parlamentarnych w 2020 zyskała absolutną większość w parlamencie[20].

ProgramEdytuj

Partia wspiera gospodarkę rynkową, przy jednoczesnym rozwijaniu państwa opiekuńczego; popiera podniesienie płacy minimalnej i zagwarantowanie opieki zdrowotnej. W kwestii sił zbrojeniowych opowiada się za wzmocnieniem współpracy koreańsko-amerykańskiej. Deklaruje silne poparcie dla denuklearyzacji Półwyspu Koreańskiego i zjednoczenie Korei Południowej z Koreą Północną[21]. Istnieje także znaczące skrzydło konserwatywne społecznie, sprzeciwiające się m.in. rejestrowanym związkom homoseksualnym[22].

Wyniki wyborówEdytuj

Zgromadzenie NarodoweEdytuj

Rok Głosy % głosów Mandaty ± (%)
2016 8,881,369 37,0%
123/300
-
2020 14,345,425 49.9%
180/300
  12,9

Wybory prezydenckieEdytuj

Rok Kandydat Głosy % głosów
2017 Mun Jae-in 13,423,800 41.1%

PrzypisyEdytuj