116 Dywizja Pancerna

116 Dywizja Pancerna (niem. 116. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.

116 Dywizja Pancerna
116. Panzer-Division
Ilustracja
Emblemat dywizji
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. mjr Gerhard Müller
Ostatni gen. mjr Siegfried von Waldenburg
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Skład patrz tekst

HistoriaEdytuj

Dywizja została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 28 marca 1944 roku na terenie Francji z resztek oddziałów rozbitej na froncie wschodnim 16 Dywizji Grenadierów Pancernych oraz pododdziałów 179 Rezerwowej Dywizji Pancernej.

W czerwcu 1944 roku została włączona do odwodu 15 Armii w rejonie Pas-de-Calais. Po lądowaniu aliantów we Francji pozostała w rejonie Pas-de-Calais. W sierpniu 1944 roku wchodząc w skład przerzuconego z frontu wschodniego II Korpusu Pancernego SS brała udział niemieckiej kontrofensywie w Normandii. W trakcie tych walk poniosła ciężkie straty.

We wrześniu 1944 roku została wycofana z linii frontu i skierowana do Akwizgranu, gdzie stacjonowała do grudnia 1944 roku. W tym czasie dostała uzupełnienia zarówno w ludziach jak i sprzęcie.

W styczniu 1945 roku weszła w skład 5 Armii Pancernej i wzięła udział niemieckim kontrnatarciu w Ardenach.

Po zakończeniu walk w Ardenach wycofała się na teren Nadrenii, gdzie brała udział w walkach w Zagłębiu Saary. Otoczona przez wojska amerykańskie skapitulowała w kwietniu 1945 roku.

DowódcyEdytuj

  • gen. mjr Gerhard Müller (1944)
  • gen. wojsk panc. Gerhard von Schwerin (1944)
  • p.o. płk Heinrich Voigtsberger (1944)
  • gen. mjr Siegfried von Waldenburg (1944–1945)

Skład dywizjiEdytuj

  • 16 pułk pancerny (Panzer-Regiment 16)
  • 60 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 60)
  • 156 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 156)
  • 146 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 146)
  • 116 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 116)
  • 281 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 281)
  • 228 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 228)
  • 675 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 675)
  • 228 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 228)
  • 146 polowy batalion zapasowy (Feldersatz-Bataillon 146)

BibliografiaEdytuj

  • Marcin Bryja: Panzerwaffe. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1996. ISBN 83-86209-67-4.
  • Chris Bishop: Niemieckie wojska pancerne w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11391-6.
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 1998. ISBN 83-867-7636-6.