121 Centre

121 Centreskłot i centrum społeczne w Brixton, w południowym Londynie, istniejące od 1981 do 1999. Jako anarchistyczny ośrodek społeczny, miejsce to zawierało księgarnię, kawiarnię, infoshop, bibliotekę, przestrzeń biurową, drukarnię i przestrzeń do prób muzycznych oraz spotkań. Wśród organizacji korzystających z miejsca oferowanego przez skłot znalazły się Food Not Bombs, Anarchistyczny Czarny Krzyż, oddziały pomocy dla więźniów, magazyn anarchofeministyczny, organizacja pomocy dla skłotersów oraz grupa anarchoqueerowa[1]. W 121 Centre odbywały się m.in. koncerty punkowe, kobiece wieczory kawiarniane oraz comiesięczna noc queerowa. Ośrodek był kameralny[2] i był jednym z najdłużej działających skłotów w Londynie[1].

121 Centre
Państwo

 Wielka Brytania

Miejscowość

Londyn

Adres

121 Railton Road
Londyn

Typ budynku

kamienica

Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa konturowa Wielkiego Londynu, w centrum znajduje się punkt z opisem „121 Centre”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „121 Centre”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „121 Centre”
Ziemia51°27′27,10″N 0°06′26,49″W/51,457528 -0,107358

PoczątkiEdytuj

Budynek przy 121 Railton Road został po raz pierwszy zasiedlone przez Olive Morris w 1973. Założono tam księgarnię Sabarr Books, zanim przeniosła się gdzie indziej. Ośrodek stał się wówczas anarchistycznym centrum społecznym[3].

AktywnościEdytuj

Podczas zamieszek w Brixton w 1981 centrum pozostało nietknięte[4]. W 1983 ośrodek gościł osoby przybywające do Londynu na demonstrację Stop the City[5]. Kate Sharpley Library (KSL) zostało założone na 121 Railton Road w 1979, między innymi przez Alberta Meltzera[6]. Od 1993 w tym miejscu odbywały się imprezy związane z muzyką industrialna, speedcorem i gabberem, takie jak industrialne noce Sate. Centrum społeczne było szczególnym ośrodkiem dla tych podgatunków muzyki[2]. Klub Dead by Dawn gościł najostrzejszą i najszybszą muzykę Londynu w latach 1994-1996. Uczestników łączyły zainteresowania estetyczne, w tym ziny, wykłady Sadie Plant oraz literatura intelektualna sytuacjonistów, Deleuze'a i Guattariego oraz Williama Burroughsa. W odróżnieniu od innych inicjatyw klubowych czy imprezowych, Dead by Dawn zostało pomyślane jako unikalne połączenie dyskusji, filmów, wystaw i straganów, zapewniając ponadto dostęp do internetu[7].

Centrum zostało podpalone podczas nasilenia prawicowej przemocy w 1993[8].

EksmisjaEdytuj

Rada London Borough of Lambeth uzyskała sądowy nakaz przejęcia budynku na początku 1999. W odpowiedzi skłotersi podjęli szereg działań wyrażających sprzeciw: zmienianie billboardów, rozlepianie ulotek protestacyjnych, rozprowadzanie broszury South London Stress oraz okupacja ratusza w Lambeth w ramach protestu przeciwko nowemu prawu zabraniającemu picia alkoholu w miejscach publicznych. The Evening Standard opisał ich kampanię jako „wysoce efektywną". Gdy zbliżał się termin eksmisji, mieszkańcy zabarykadowali się w środku i w kwietniu zorganizowali całodzienną imprezę uliczną. Uzbrojone oddziały policji usunęły później pozostałych lokatorów[1]. Głównym impulsem do przejęcia budynku były rosnące wartości nieruchomości[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Keith McHenry, Chaz Bufe, Hedges Chris, The Anarchist Cookbook, See Sharp Press, 2015, ISBN 978-1-937276-76-8.
  2. a b c Pamela K. Gilbert (red.), Imagined Londons, SUNY Press, 2002, ISBN 978-0-7914-5501-2.
  3. Emma Allotey, Morris, Olive Elaine (1952–1979), Oxford Dictionary of National Biography, 2012, DOI10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-100963;jsessionid=cb3da3f6d9281f3bcc1d00fee152c599 [dostęp 2021-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-06] (ang.).
  4. By the Waters of Babylon; The Battle of Railton Road; International Centres, [w:] Albert Meltzer, I Couldn't Paint Golden Angels: Sixty Years of Commonplace Life and Anarchist Agitation, AK Press, 1996, ISBN 978-1-873176-93-1 [dostęp 2021-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-16] (ang.).
  5. Rich Cross, "Stop the City showed another possibility": Mobilisation and movement in anarcho-punk, [w:] Mike Dines, Matthew Worley (red.), The Aesthetic Of Our Anger, Minor Compositions/Autonomedia, 2016, ISBN 978-1-57027-318-6.
  6. David Goodway, The Kate Sharpley Library, „Anarchist Studies”, 16 (1), 2008, ISSN 0967-3393, OCLC 163567083 (ang.).
  7. Graham St John, Technomad: Global Raving Countercultures, Equinox Publishing Limited, 2009, ISBN 978-1-84553-626-8.
  8. John Bennett, Mob Town: A History of Crime and Disorder in the East End, Yale University Press, 2017, ISBN 978-0-300-22195-4.