Otwórz menu główne

Irvine Wallace „Ace” Bailey (ur. 3 lipca 1903 w Bracebridge, zm. 7 kwietnia 1992 w Toronto) – kanadyjski zawodowy hokeista na lodzie grający na pozycji napastnika.

Irvine Wallace Bailey
MapleLeaf1920s.jpg

„Ace” Bailey w barwach Toronto Maple Leafs
Pozycja napastnik (prawoskrzydłowy)
Uchwyt kija prawy
Przydomek Ace
Wzrost 178 cm
Masa 73 kg
Klub OHA
Bracebridge Bird Mill
Toronto St. Mary’s
Peterborough Seniors
NHL
Toronto Maple Leafs
Numer 6
Narodowość  Kanada
Urodzony 3 lipca 1903, Bracebridge
Zmarł 7 kwietnia 1992, Toronto

Spis treści

KarieraEdytuj

Urodził się w Bracebridge w prowincji Ontario. Od najmłodszych lat wychowywał się w Toronto gdzie grał w miejscowej drużynie – Toronto St. Mary's, w młodzieżowych rozgrywkach Ontario Hockey Association (OHA). W seniorskich rozgrywkach OHA występował w latach 1924–1926 reprezentując Peterborough Seniors. W listopadzie 1926 roku podpisał kontrakt na występy w rozgrywkach National Hockey League (NHL) z drużyną Toronto St. Patrick's – przemianowaną później na Toronto Maple Leafs. Był najlepszym strzelcem oraz zwyciężył w punktacji kanadyjskiej w rozgrywkach w sezonie 1928–29 z 22 golami i 32 punktami zdobytymi w 44 meczach[1]. Kanadyjczyk był najlepszym strzelcem drużyny „Maple Leafs” również w dwóch następnych sezonach oraz walnie przyczynił się do zdobycia przez drużynę trzeciego w historii klubu Pucharu Stanleya w sezonie 1931–32.

Zakończył karierę nagle, w dniu 12 grudnia 1933 roku. W meczu z Boston Bruins, po starciu z graczem „Bruins” – Eddiem Shore, doznał poważnej kontuzji uderzając głową o lód i rozbijając sobie czaszkę[2]. Po tym incydencie Kanadyjczyk wyzdrowiał, ale nie wznowił już kariery. 14 lutego 1934 roku rozegrano mecz benefisowy w Maple Leaf Gardens w Toronto pomiędzy Toronto Maple Leafs, a NHL-All Stars, gdzie cały uzyskany dochód w kwocie 20 909,40 dolarów przeznaczono na leczenie zawodnika[3][4]. Przed rozpoczęciem spotkania Bailey i Shore uścisnęli sobie ręce w geście pojednania. Mecz w obecności 14 074 widzów ostatecznie zakończył się zwycięstwem „Maple Leafs” 7:3[3].

Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował na Uniwersytecie w Toronto uczelnianą męską drużynę hokejową Toronto Varsity Blues[5] w latach 1935–1940 oraz – po drugiej wojnie światowej, w latach 1945–1949. Z drużyną „Varsity Blues” 3-krotnie triumfował w rozgrywkach na szczeblu uniwersyteckim organizowanych przez Canadian Interuniversity Sport.

Numer 6 na koszulce, z którym występował przez karierę zawodniczą jest pierwszym w historii NHL numerem zastrzeżonym przez klub hokejowy występujący w tych rozgrywkach oraz jednym z dwóch (obok numeru 5 Billa Barilko) zastrzeżonych przez drużynę „Maple Leafs”[6][7].

Został honorowym członkiem Galerii Sławy Hokeja w 1975 roku[8]. Na jego cześć nazwany został również turniej hokeja na lodzie dla młodych graczy – Ace Bailey AE Tournament, rozgrywany od 1985 roku w Stoney Creek[9].

Zmarł od niewydolności oddechowej w 1992 roku, w wieku 88 lat.

TransakcjeEdytuj

Nagrody i osiągnięciaEdytuj

  • zawodnik z największą liczbą bramek w sezonie zasadniczym: 1928–29 (22 gole)
  • Paul Whiteman Trophy[a] (dla zawodnika z największą liczbą punktów w tzw. punktacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym): 1928–29 (32 punkty)

Statystyki karieryEdytuj

KluboweEdytuj

    Sezon regularny   Play-off
Sezon Klub Liga M G A Pkt Kary M G A Pkt Kary
1921–22 Bracebridge Bird Mill OHAJ
1922–23 Toronto St. Mary's OHAJ 4 2 1 3 4 2 1 3
1922–23 Toronto St. Mary's Memorial Cup 4 2 1 3
1923–24 Toronto St. Mary's OHAJ 8 10 0 10
1924–25 Peterborough Seniors OHA 8 5 0 5 2 3 0 3 2
1924–25 Peterborough Seniors Allan Cup 2 0 0 0 6
1925–26 Peterborough Seniors OHA 9 9 2 11 2 2 2 1 3
1925–26 Peterborough Seniors Allan Cup 6 2 2 4
1926–27 Toronto Maple Leafs NHL 42 15 13 28 82
1927–28 Toronto Maple Leafs NHL 43 9 3 12 72
1928–29 Toronto Maple Leafs NHL 44 22 10 32 78 4 1 2 3 4
1929–30 Toronto Maple Leafs NHL 43 22 21 43 69
1930–31 Toronto Maple Leafs NHL 40 23 19 42 46 2 1 1 2 0
1931–32 Toronto Maple Leafs NHL 41 8 5 13 62 7 1 0 1 4
1932–33 Toronto Maple Leafs NHL 47 10 8 18 52 8 0 1 1 4
1933–34 Toronto Maple Leafs NHL 13 2 3 5 11
OHAJ razem 12 12 1 13 0 4 2 1 3 0
OHA razem 17 14 2 16 2 4 5 1 6 2
NHL razem[10] 313 111 82 193 472 21 3 4 7 12

UwagiEdytuj

  1. Od sezonu 1947–48 jako Art Ross Memorial Trophy.

PrzypisyEdytuj

  1. Irvine „Ace” Bailey – Toronto Maple Leafs 1934 (ang.). hockeygods.com. [dostęp 2016-07-03].
  2. St. Petersburg Times: Shore was dazed before collision with Ace Bailey (ang.). 1933-12-17. [dostęp 2010-11-20].
  3. a b Border Cities Star: Leafs conquer All-Stars, 7 to 3 (ang.). 1934-02-15. [dostęp 2010-11-20].
  4. Lewiston Daily Sun: Benefit game for Ace Bailey; Cover part of expenses (ang.). 1934-01-24. [dostęp 2010-11-20].
  5. [web.archive.org Toronto Varsity Blues – Men's Hockey Head Coaches] (ang.). varsityblues.ca, 2016-07-03. [dostęp 2018-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-19)].
  6. Honoured Players Process Different For Leafs (ang.). mapleleafs.nhl.com. [dostęp 2016-06-29].
  7. Jamie Fitzpatrick: Toronto Maple Leafs Retired Numbers and Honored Numbers (ang.). proicehockey.about.com. [dostęp 2016-02-25].
  8. Hockey Hall of Fame (ang.). hhof.com. [dostęp 2016-07-03].
  9. 31st Annual Ace Bailey AE Tournament (ang.). scmha.ca. [dostęp 2016-06-05].
  10. Irvine „Ace” Bailey Statistics (ang.). hockeydb.com. [dostęp 2016-06-29].

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Arthur Pincus: The Official Illustrated NHL History. Montreal: Reader's Digest, 2006. ISBN 978-0-88850-800-3.
  • Andrew Podnieks: The NHL All-Star Game: Fifty Years of the Great Tradition. Toronto: HarperCollins, 2000. ISBN 978-0-00200-058-1.

Linki zewnętrzneEdytuj