Adolf V (hrabia Bergu)

hrabia Bergu, 2. połowa XIII wieku

Adolf V (zm. 28 września 1296) – hrabia Bergu od 1259.

Adolf V
hrabia Bergu
Okres od 1259
do 1296
Poprzednik Adolf IV
Następca Wilhelm I
Dane biograficzne
Data śmierci 28 września 1296
Miejsce spoczynku Gräfrath
Ojciec Adolf IV
Matka Małgorzata z Hochstaden
Żona Elżbieta z Geldrii
od 1249

ŻyciorysEdytuj

Adolf był synem hrabiego Bergu Adolfa IV oraz Małgorzaty, córki hrabiego Hochstaden Lotara[1][2]. Prawdopodobnie początkowo rządy opiekuńcze w jego imieniu sprawowała jego matka[2]. Jako hrabia Bergu zerwał z tradycyjną polityką swych poprzedników, współpracujących z arcybiskupami Kolonii i występował przeciwko nim[1]. W 1274 niemal jednomyślny wybór brata Adolfa Konrada na arcybiskupa udaremnił Zygfryd z Westerburga[1][2]. Stał się on głównym przeciwnikiem hrabiego Bergu. Adolf wspierał występujących przeciwko Zygfrydowi mieszczan Kolonii i uczestniczył w sojuszach skierowanych przeciwko arcybiskupowi[2]. Znaleźli się w przeciwnych obozach podczas wojny o sukcesję limburską: po bezpotomnej śmierci księcia Limburgii Walrama IV kandydatami do tronu byli Adolf jako bratanek zmarłego księcia oraz hrabia Geldrii Renald I jako zięć Walrama. Tego ostatniego poparł Zygfryd, natomiast Adolf, który nie był w stanie samodzielnie wyegzekwować swoich roszczeń, sprzedał swoje prawa księciu Brabancji Janowi I. Wojnę rozstrzygnęła bitwa pod Worringen w 1288, w której wojska Renalda i Zygfryda poniosły klęskę, a Adolf odegrał decydującą rolę w boju, m.in. biorąc do niewoli Zygfryda[1][2].

Pokonanie arcybiskupa zmieniło sytuację polityczną w regionie i umożliwiło rozwój hrabstwa Bergu. Adolf mógł podejmować przedsięwzięcia gospodarcze wcześniej hamowane przez swego przeciwnika[2]. Wkrótce po bitwie m.in. nadał prawa miejskie Düsseldorfowi[1][2]. Zygfryd został uwolniony z niewoli pod warunkiem zapłaty wysokiego okupu, pod który musiał oddać w zastaw Adolfowi Deutz i liczne zamki. Jednak Zygfryd po swoim uwolnieniu uzyskał od papieża zwolnienie z wszelkich układów, które zawarł w niewoli i rozpoczął starania w celu odzyskania utraconych dóbr[2].

Adolf od 1249 był żonaty z Elżbietą, córką hrabiego Geldrii Ottona II (i zarazem siostrą Renalda I). Małżeństwo było bezdzietne[1]. Następcą Adolfa został jego brat Wilhelm I[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Adolf Gauert: Adolf V. (VII.). W: Neue Deutsche Biographie. T. 1. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 76.
  2. a b c d e f g h i Karl Leopold Strauven: Adolf V.. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 1. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1875, s. 93–95.