Antos

nazwisko
Ten artykuł dotyczy polskiego nazwiska. Zobacz też: lekki czeski moździerz LRM vz. 99 ANTOS.

Antos – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku ogółem w Polsce mieszkały 2293 osoby o tym nazwisku[1].

Nazwisko Antos (Antosz) wywodzi się od imienia Antoni, notowanego w Polsce od XIII wieku; pochodzącego od łacińskiego Antonius (Antoninowie) – znanego rodu rzymskiego i dynastii w cesarstwie rzymskim panującej w latach 96–192. Jest notowane w Polsce od XIII wieku[2].

Było zapisywane w formie Jantos, Jantosz, Antoz, Antos i Antosz. Do tej pory starsi wymawiane jest gwarowo Jantos, Jantosz albo Antos. Te różne formy można spotkać również w metrykach parafialnych na początku XIX wieku, np. w księdze chrztów wsi Lipnica nazwisko to w 1802 roku nazwisko jest zapisane w formach JantosJantoszAntoz, a w 1810 roku już jako Antosz.

Walenty Antosz, który na stale związał się z Lipnicą zapewne pochodził z pobliskiego Dzikowca, gdyż rodziny o tym nazwisku występowały tam już w drugiej połowie XVII w. co jest poświadczone w księdze chrztów parafii Kolbuszowa, gdzie mamy w 1669 r. odnotowaną Zuzannę Jantoske z Dzikowca. Kolejne pokolenia tego rodu były związane z tą wsią zapewne nieprzerwanie, gdyż w 1787 r. w Metryce Józefińskiej jest wymieniony Antosz Kacper (...) Piotr Antosz. Walenty, który osiadł w Lipnicy był wiec synem albo Kacpra albo Piotra Antoszów.

Wojciech Mroczka „Skąd nasz ród. Zarys dziejów 51 lipnickich rodów”

PrzypisyEdytuj

  1. Serwis heraldyczny Ośrodka Dokumentacji Wychodźstwa Polskiego.
  2. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8.

BibliografiaEdytuj