ASOS.com – brytyjski sklep internetowy wyspecjalizowany w sprzedaży mody i kosmetyków. Skupia ponad 850 marek i prowadzi także własną gamę odzieży i akcesoriów. Witryna oferuje wysyłkę do wszystkich 196 krajów z centrów logistycznych w Wielkiej Brytanii, USA i Unii Europejskiej[2].

ASOS Plc
Ilustracja
Państwo  Wielka Brytania
Siedziba Londyn
Data założenia 3 czerwca 2000
Prezes Adam Crozier
Dyrektor Nick Beighton
Zatrudnienie 4,000+ (2019)[1]
ISIN GB0030927254
brak współrzędnych
Strona internetowa

Firma została założona w 2000 roku pod nazwą As Seen on Screen. Jej slogan reklamowy brzmiał: „Kup to, co widzisz w filmie i telewizji”[3], ponieważ sklep sprzedawał wtedy wyłącznie imitacje odzieży, jak na przykład czerwona skórzana kurtka Brada Pitta z filmu Fight Club z 1999 roku. Obecnie ta nazwa nie ma już tego znaczenia i na ogół stylizowana jest na duży akronim przedstawiony w formie małych liter.

Założycielem ASOS jest Nick Robertson, prawnuk założyciela sklepu z garniturami, Austina Reeda i Quentina Griffithsa[4]. Siedziba firmy znajduje się w Camden Town w Londynie z dodatkowymi biurami w Paryżu, Nowym Jorku, Berlinie i Birmingham.

HistoriaEdytuj

2000-2004: ZałożenieEdytuj

ASOS został założony 3 czerwca 2000 r. przez Nicka Robertsona[5], Andrew Regana[6] i Quentina Griffithsa. W 2001 r. ASOS został dopuszczony do alternatywnego rynku inwestycyjnego (AIM) na londyńskiej giełdzie[7]. W 2003 r. Akcjonariusze ASOS zgodzili się zmienić nazwy AsSeenOnScreen Holdings PLC i AsSeenOnScreen Limited na ASOS plc i ASOS.com Limited. W 2004 r. firma odnotowała spory zysk, a sprzedaż w pierwszym półroczu prawie się podwoiła[8]. W 2004 r. ASOS wprowadził własną markę odzieży damskiej.

2005-2012: Rozwój markiEdytuj

W 2005 r. eksplozja w Buncefield Fuel Depot doprowadziła do zamknięcia firmy na sześć tygodni. Firma straciła też zapasy magazynowe warte 5 milionów funtów[9]. W 2008 r. ASOS zadebiutował na rynku odzieży dziecięcej. Wkrótce ten rynek ucierpiał, bo wiele firm zajęło się promowaniem odzieży dziecięcej własnych marek i w 2010 r. ASOS ogłosił, że nie będzie już oferować odzieży dziecięcej, aby skoncentrować się w pełni na głównym rynku mody dla młodych dorosłych[10].

W ostatnim kwartale 2010 r. ASOS uruchomił trzy międzynarodowe sklepy internetowe we Francji, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. We wrześniu 2011 r. – kolejne trzy w Australii, Włoszech i Hiszpanii[11]. W 2012 r. ASOS otworzył swoje pierwsze międzynarodowe biuro w Sydney w Australii, a następnie biuro w Nowym Jorku[12]. Później firma rozpoczęła serię teleturniejów o nazwie #DIGIDATING z udziałem AJ Odudu[13].

2013-obecnie: Globalna ekspansjaEdytuj

W 2013 r. ASOS otworzył swoje pierwsze biuro w Birmingham[14]. Później w 2013 r. ASOS wycofał pasy zanieczyszczone radioaktywnym kobaltem-60[15]. ASOS w Rosji i Chinach został uruchomiony w tym samym roku. W 2014 r. pożar w magazynie Barnsley spowodował, że sklep przestał przyjmować zamówienia na prawie trzy dni[16]. Podczas sezonu Formuły 1 Sezon 2014 ASOS był sponsorem zespołu Formuły 1 McLarena[17]. W 2015 r. ASOS zatrudniał ponad 4000 pracowników i był największym niezależnym sprzedawcą detalicznym kosmetyków i mody w Wielkiej Brytanii[18].

Informacje zawarte w raporcie śledczym z Buzzfeed News z września 2016 r. wskazywały, że warunki pracy w magazynie ASOS są złe. Rzecznicy firmy twierdzili jednak, że pojedyncze skargi zgłoszone w artykule Buzzfeed nie odzwierciedlają ogólnych warunków pracy w tym miejscu[19][20] . W kwietniu 2019 r. ASOS poinformował klientów za pośrednictwem wiadomości e-mail, że firma szuka sposobów zmiany polityki łatwych zwrotów, po tym, jak badania wykazały, że klienci tym manipulują. Firma przyznała również, że taka polityka zwrotów jest kosztowna dla środowiska[21].

PrzypisyEdytuj

  1. "ASOS PLC ORD 3.5P (ASC.L) Income Statement – Yahoo Finance". finance.yahoo.com. Dostęp 1 maja 2020.
  2. "About ASOS" ASOS.com. Dostęp 1 maja 2020.
  3. "From AsSeenOnScreen the world's number one fashion destination for 20-somethings". ASOS.com. Dostęp 2 maja 2020.
  4. Butler, S. (17 grudnia 2018) "Asos: the seesaw history of a global online fashion giant" The Guardian – via www.theguardian.com
  5. Young, Vicki M. (30 październik 2013). "WWD CEO Summit: Asos.com's Nick Robertson Looks to the Future". WWD. Dostęp 1 Maja 2020.
  6. Fildes, N. (3 września 2015) "City puts on its best to greet Asos successor". Dostęp 2 maja 2020.
  7. Richard Fletcher (6 czerwca 2014). "Darling of the dotcoms was a born survivor". The Times. thetimes.co.uk/. Dostęp 1 maja 2020.
  8. "The timeline of ASOS.com – Telegraph". fashion.telegraph.co.uk. Dostęp 1 maja 2020.
  9. Card, Jon. "Growing Business Success Stories – ASOS". Growingbusiness.co.uk. Dostęp 2 maja 2020.
  10. "What happened to ASOS kids". Dostęp 2 maja 2020.
  11. "ASOS profits jump 41pc on international expansion". The Daily Telegraph. London. 2 czerwca 2011.
  12. Kollewe, J. (5 czerwca 2014). "Asos timeline: from tiny startup to dressing Michelle Obama". The Guardian – via www.theguardian.com.
  13. "#DigiDating: the cool girl's way to spend Valentine's Day". Dostęp 2 maja 2020.
  14. Enda Mullen (1 kwietnia 2013). "Fashion chain ASOS opens up in Birmingham". Birminghampost.co.uk. Dostęp 1 maja 2020.
  15. Simon Neville (27 maja 2013). "Asos pulls belts in radioactive scare". The Guardian. Dostęp 1 maja 2020.
  16. Scott Campbell (21 czerwca 2014). "ASOS fashion warehouse "badly damaged" in fire". The Telegraph. Dostęp 1 maja 2020.
  17. "ASOS join McLaren sponsors for Australian GP". autoracesponser.co.uk. Dostęp 1 maja 2020.
  18. "ASOS". Business of Fashion. Dostęp 1 maja 2020.
  19. Spary, Sara; Silver, Laura (16 września 2016). "The Real Cost of Asos's Fast Fashion". buzzfeed.com. Dostęp 1 Maja 2020.
  20. Butler, Sarah (4 kwietnia 2017). "Asos chief says warehouse conditions are 'great' despite complaints". The Guardian. Dostęp 1 maja 2020.
  21. Jennings, Rebecca (11 kwietnia 2019). "Returning online purchases is getting harder. That's a good thing". Vox. Dostęp 1 maja 2020.