Autoprezentacja

Autoprezentacja – w psychologii sposób, w jaki każdy człowiek poprzez swoje wypowiedzi, zachowania i sygnały niewerbalne komunikuje na zewnątrz kim jest, albo za kogo chciałby być uważany. Autoprezentacja jest podejmowana również w sytuacjach, które nie przynoszą namacalnych zysków, ale pozwalają budować pozytywną opinię o sobie u innych, dzięki czemu jednostka może kształtować i podtrzymywać swoją pożądaną tożsamość[1].

Niektórzy autorzy dzielą techniki autoprezentacji na na dwie grupy: techniki obronne i asertywno-zdobywcze. Obronne techniki autoprezentacji są zachowaniami, które są ukierunkowane na obronę, ochronę i utrzymanie zaatakowanej lub zagrożonej tożsamości i naszej wartości. Z kolei asertywno-zdobywcze techniki autoprezentacji są zachowaniami ukierunkowanymi na zbudowanie, uzyskanie i utrwalenie nowej tożsamości swojej osoby[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bogdan Wojciszke, Psychologia społeczna, wyd. Wydanie trzecie, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2019, ISBN 978-83-65390-36-3, OCLC 1100249088 [dostęp 2020-05-26].