Otwórz menu główne

B53 – amerykańska termojądrowa (wodorowa) bomba lotnicza. Miała największą moc wśród ładunków jądrowych wprowadzonych na uzbrojenie US Air Force.

B53
Ilustracja
Państwo Stany Zjednoczone USA
Typ swobodnie opadająca
Przeznaczenie termojądrowa
Historia
Data konstrukcji 19581962
Lata produkcji 19621965
Używana w latach 19621997
Dane techniczne
Długość 3760 mm
Średnica 1270 mm
Rozpiętość 1800 mm
Masa 4022 kg
Równoważnik trotylowy 9 MT
Dane operacyjne. Użytkownicy
USA

HistoriaEdytuj

Prace nad bombą B53 rozpoczęto w 1958. 28 czerwca 1958 pierwsza B53 została testowana w ramach operacji Hardtack. W 1962 roku została oficjalnie przyjęta do uzbrojenia. Do roku 1965 kiedy zakończono produkcję bomb tego typu wyprodukowano 340 bomb B53. Ich nosicielami były bombowce B-47, B-52 i B-58. B53 była wyposażona w cztery spadochrony (trzy o powierzchni 13 m² i jeden o powierzchni 5 m²). W przypadku gdy zwolnienie opadania bomby nie było konieczne spadochrony były odstrzeliwane pirotechnicznie po zrzucie.

Zastosowany w bombie uranowy ładunek W58 był identyczny jak w międzykontynentalnym pocisku balistycznym LGM-25 Titan II.

W latach 80. liczba bomb B53 zaczęła spadać. W 1987 roku pozostało ich 50. Ostatecznie zostały zastąpione przez bomby B61Mod11 w roku 1997. Demontaż ostatnich B53 został dokończony w październiku 2011[1].

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Najpotężniejsza bomba atomowa przestała istnieć - Konflikty - WP.PL, konflikty.wp.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).