Benedykt Bogusław Łuszczyk

Benedykt Bogusław Łuszczyk herbu Łukocz (zm. 2 lutego 1707 roku) – wojski połocki w latach 1688-1707, podczaszy mścisławski w 1686 roku.

Syn Mikołaja Łuszczyka, podczaszego mścisławskiego (1674), elektora królów Michała i Jana III. Benedykt miał trzy siostry: 1) Annę (zm. 1687) - żonę Mikołaja Niemirowicza-Szczytta (zm. 1676); 2) Joannę - żonę Jerzego Porzeckiego, łowczego lidzkiego (1679); 3) Felicjannę - żonę Floriana Pruskiego, cześnika brasławskiego (1704); oraz brata Nikodema[1][2].

Żonaty z Marianną Podbereską, miał synów: Michała i Dominika oraz córki: Konstancję - żonę Samuela Wolbeka, Felicjannę - żonę Jana Rypińskiego, Joannę - żonę Franciszka Rypińskiego.

Deputat województwa połockiego do rady stanu rycerskiego rokoszu łowickiego w 1697 roku.

Dziedzic Świeczy, Trogdziewicz, Starzynek, zastawny posiadacz Sielca, w lepelskim.

PrzypisyEdytuj

  1. Herbarz polski, t. XVI, Warszawa 1913, s. 157.
  2. T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 361-362

BibliografiaEdytuj

  • Herbarz polski, t. XVI, Warszawa 1913, s. 157.
  • Rokosz Generalny ku obronie wiary swiętey katolickiey y zaszczytu wolności uczyniony na poparciu elekcyey w okopach elekcyalnych między Wolą a Warszawą die 26 Augusti Anno Millesimo Sexcentesimo Nonagesimo 7mo, [b.n.s]
  • Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy Tom 5. Ziemia połocka i województwo połockie XIV–XVIII wiek, pod redakcją Henryka Lulewicza, Warszawa 2018, s. 281.