Otwórz menu główne

Bitwa pod Al-Lahun – starcie zbrojne, które miało miejsce 8 października 1798 roku pomiędzy wojskami francuskiej armii pod dowództwem generała Desaix, a wojskiem Murada Beja. Bitwa była jednym z epizodów wyprawy egipskiej, częścią podboju Górnego Egiptu przez Francuzów.

Bitwa pod Al-Lahun
Wyprawa Napoleona do Egiptu
Czas 8 października 1798
Miejsce Al-Lahun, Egipt
Wynik zwycięstwo Francuzów
Strony konfliktu
I Republika Francuska Mamelucy
Dowódcy
Louis Charles Antoine Desaix Murad Bej
Siły
2 000 żołnierzy 4 000 mameluków
8 000 Arabów
Straty
30 zabitych i 80 rannych 400 zabitych
brak współrzędnych
Wyprawa Napoleona do Egiptu

Aleksandria - Chobrakhitt - Bitwa pod piramidami - Abukir I - Al-Lahun - Kair - Nablus - Akka - Góra Tabor - Abukir II - Kanopa

Spis treści

Przyczyny wyprawy generała DesaixEdytuj

Po bitwie pod piramidami głównodowodzący mameluków w Egipcie, Murad Bej, zdołał zbiec z częścią armii do Górnego Egiptu skąd zamierzał utrudniać Francuzom podporządkowywania kraju. Aby rozbić nieprzyjacielskie siły i podbić tę część Egiptu Napoleon rozkazał generałowi Desaix likwidację wrogich oddziałów na południe od Kairu. Oddział Desaixa złożony z 3000 żołnierzy, zaopatrywany przez statki płynące Nilem wyruszył 25 sierpnia spod Kairu na południe. Systematycznie armia francuska poruszała się na południe, a statki rzeczne dostarczały amunicji i pożywienia. 6 października wojska mameluckie zostały dostrzeżone pod wsią Al-Lahun ale po krótkich starciach wycofały się.

StarcieEdytuj

W nocy między 7 a 8 października zwiadowcy dostarczyli generałowi Desaix informacji o nowym położeniu sił Murada Bej. Desaix wyruszył w kierunku oddziałów nieprzyjacielskich z 2000 żołnierzy. Do bitwy doszło o 8:00 rano. Naprzeciwko Francuzów stanęło 4 000 mameluków i 8 000 Arabów.

Ustawienie armii francuskiej było następujące : wysunięte dwa 180-osobowe oddziały oraz dwa 800-osobowe czworoboki główne. Do szarży ruszyła konnica mamelucka. Rozniosła ona jeden z małych oddziałów, drugi zdołał się utrzymać. Konnica została jednak zmasowanym ogniem głównych oddziałów odparta. Następnie Murad obsadził swą piechotą i artylerią pobliskie wzgórza aby razić ogniem Francuzów, kawalerią zdołał otoczyć francuski obóz. Francuzi rzucili swe siły przeciwko baterii dział osłabiając obóz, który przez chwilę znajdował się w rękach mameluków. Ostrzałem Francuzi wygonili stamtąd nieprzyjaciół. Piechota szturmująca wzgórza także odniosła sukces likwidując mameluckie działa.

Murad Bej utracił w starciu 400 ludzi i działa, Desaix 30 osób i 80 rannych.

Po bitwieEdytuj

Następnego dnia armia Desaix zdobyła w pobliskiej wsi kilka barek mameluckich. Napoleon rozkazał, aby podbite prowincje Fajum, Al-Minja i Bani Suwajf otrzymały struktury administracyjne. Marsz na południe musiał być przerwany by móc zreorganizować władzę, nałożyć kontrybucję, dać odpocząć armii.

BibliografiaEdytuj