Otwórz menu główne

Bitwa pod Eskişehir – bitwa stoczona w dniach 10-24 lipca 1921 pomiędzy armią grecką a turecką, zakończona taktycznym zwycięstwem Greków.

Bitwa pod Eskişehir
Wojna grecko-turecka (1919-1922)
Ilustracja
Oddziały greckie w rejonie Eskişehir
Czas 10 lipca - 24 lipca 1921
Miejsce rejon Kütahya-Eskişehir
Terytorium Turcja
Wynik Zwycięstwo Greków
Strony konfliktu
State Flag of Greece (1863-1924 and 1935-1973).svg Grecja Ottoman flag.svg Turcja
Dowódcy
Anastasios Papulas İsmet İnönü
Siły
106 000 - 110 000 żołnierzy 55 000
Straty
1491 zabitych, 6472 rannych 1643 zabitych, 4981 rannych
brak współrzędnych
State Flag of Greece (1863-1924 and 1935-1973).svg Wojny grecko-tureckie Flag of the Ottoman Empire.svg

Wojna grecko-turecka (1821-1832) - Gravia (1821) - Chios (1822) - Missolungi (1825-1826) - Navarino (1827) - Wojna grecko-turecka (1897) - Livadeia (1897) - Sarantaporo (1912) - Pente Pigadia (1912) - Sorovich (1912) - Elli (1912) - Korytsa (1912) - Lemnos (1913) - Bizani (1913) - Wojna grecko-turecka (1919-1922) - Aydin (1919) - Gediz (1920) - Sakarya (1921) - İnönü (1921) - İnönü II (1921) - Eskişehir (1921) - Dumlupinar (1922)

Przyczyny konfliktuEdytuj

Po przełamaniu tureckiej linii obrony w rejonie Kara Hisâr-ı Sahib (dzis. Afyonkarahisar) oddziały greckie dowodzone przez gen. Papulasa dążyły do otoczenia i zniszczenia wycofujących się głównych sił tureckich. Niepowodzenie planu okrążenia spowodowało zwolnienie tempa greckiej ofensywy, umożliwiając Grekom podciągnięcie rezerw i przejście do wojny pozycyjnej.

Przebieg bitwyEdytuj

Jednostki greckie uderzyły jednocześnie w kierunku miast Kara Hisâr-ı Sahib, Kütahya i Eskişehir, dążąc do przejęcia ich pod kontrolę i przełamania tureckiej linii obrony. Istotną rolę odgrywało także opanowanie linii kolejowych łączących atakowane miasta. W pierwszym rzucie na miasto Kütahya uderzyło 8 dywizji greckich. Mimo zaciętego oporu stawianego przez Turków, 9 lipca miasto znalazło się w rękach Greków. Mustafa Kemal pasza po przybyciu do Eskişehir uznał, że sytuacja oddziałów tureckich jest krytyczna i konieczny jest odwrót na wschód, gdzie miała powstać nowa linia obronna. Armia turecka uniknęła okrążenia i zdążyła wycofać się na wschodni brzeg rzeki Sakarii, zabierając ze sobą lokomotywy i wagony kolejowe. Król Grecji Konstantyn, premier Dimitrios Gunaris i gen. A. Papulas w czasie narady w Kütahya postanowili wstrzymać działania na okres miesiąca, po czym kontynuować ofensywę na wschód od rzeki Sakarya.

BibliografiaEdytuj

  • George Gawych, The Young Atatürk: From Ottoman Soldier to Statesman of Turkey, I.B.Tauris 2013, s.144-145.
  • Tony Jaques, Dictionary of Battles and Sieges: A-E, Greenwood Publishing Group 2007, s.339.
  • Türk Kurtuluş Savaşında İsmet İnönü