Otwórz menu główne

Bolesław Jeleń ps. „Bolek” (ur. 12 kwietnia 1911, zm. 19 maja 1985 w Warszawie) – polski komunista pochodzenia żydowskiego, dyplomata.

Bolesław Jeleń
Data urodzenia 12 kwietnia 1911
Data i miejsce śmierci 19 maja 1985
Warszawa
Zawód, zajęcie dyplomata
Odznaczenia
Order Odrodzenia Polski
Medal 10-lecia Polski Ludowej

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Mariana. Działacz KZMP, PPR i PZPR. Uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, ostatni komisarz polityczny batalionu im. Adama Mickiewicza, części brygady międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. W czasie II wojny światowej działał w komunistycznym ruchu oporu we Francji. W grudniu 1944 przyłączył się do oddziałów polskich, formowanych przy francuskiej l armii generała de Lattre'a. Po powrocie do kraju, rozpoczął pracę w wywiadzie wojskowym. W okresie od stycznia do września 1946 w stopniu podpułkownika kierował Wydziałem Informacji Śląskiego Okręgu Wojskowego.

Był pierwszym po zakończeniu wojny przedstawicielem dyplomatycznym Polski w Albanii w latach 1949-1952, w randze Chargé d’affaires, a następnie posłem w Kostaryce, od 1960 do 1964 był przedstawicielem dyplomatycznym PRL na Kubie. Pracował w Głównym Zarządzie Informacji Wojska Polskiego. Po rozwiązaniu GZI WP w 1957 objął stanowisko ambasadora PRL w Meksyku, stamtąd został skierowany na Kubę i jako szef polskiej ambasady wziął udział w negocjacjach, zmierzających do rozwiązania kryzysu 1962.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 48-9-16).

Odznaczenia i orderyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. M. Bron, Bitwa nad Ebro i udział w niej Polaków, Warszawa 1976.
  2. Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie, red. J.J. Malczewski, B. Falkowska-Dybowska, Warszawa 1989.
  3. W. Tkaczew, Organa informacji Wojska Polskiego 1943-1956, Warszawa 2007.
  4. L.Unger, Kuba. Kryzys rakietowy 1962, Gazeta Wyborcza 28 XI 1997.
  5. Mała Encyklopedia Wojskowa t. I, Warszawa 1967.