Otwórz menu główne

Bruno Torpigliani (ur. 15 kwietnia 1915 w Asciano, zm. 2 maja 1995) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup, dyplomata papieski.

Bruno Torpigliani
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1915
Asciano
Data śmierci 2 maja 1995
nuncjusz apostolski w Demokratycznej Republice Konga
Okres sprawowania 1968 – 1973
nuncjusz apostolski na Filipinach
Okres sprawowania 1973 – 1990
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 24 października 1937
Nominacja biskupia 1 września 1964
Sakra biskupia 25 października 1964
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 października 1964
Konsekrator kard. Amleto Giovanni Cicognani
Współkonsekratorzy Antonio Samorè,
Telesforo Giovanni Cioli OCarm

BiografiaEdytuj

24 października 1937 otrzymał święcenia prezbiteriatu. Pracował Sekretariacie Stanu oraz w przedstawicielstwach papieskich w Kolumbii, Peru i w Wielkiej Brytanii.

1 września 1964 papież Paweł VI mianował go nuncjuszem apostolskim w Salwadorze i w Gwatemali oraz arcybiskupem tytularnym mallianijskim. 25 października 1964 przyjął sakrę biskupią z rąk sekretarza stanu kard. Amleto Giovanniego Cicognaniego. Współkonsekratorami byli sekretarz Świętej Kongregacji Nadzwyczajnych Spraw Kościelnych abp Antonio Samorè oraz biskup Arezzo Telesforo Giovanni Cioli OCarm.

Jako ojciec soborowy wziął udział w trzeciej i w czwartej sesji soboru watykańskiego II.

3 sierpnia 1968 został nuncjuszem apostolskim w Demokratycznej Republice Konga. 6 czerwca 1973 przeniesiony na urząd nuncjusza apostolskiego na Filipinach. Na tej placówce był zaangażowany w rozwój filipińskiego Kościoła - za jego kadencji nominacje otrzymało 50 filipińskich biskupów i utworzono 6 archidiecezji, 18 diecezji, 2 prałatury i 1 wikariat apostolski. Odbywał wizyty duszpasterskie na terenie całego kraju. Znany był również z działalności charytatywnej. Podczas rewolucji różańcowej w 1986 przekazał prezydentowi Marcosowi list od papieża Jana Pawła II z prośbą o pokojowe rozwiązanie kryzysu[1]. W kwietniu 1990, w związku osiągnięciem wieku emerytalnego, przeszedł na emeryturę.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj