Casa de la Carnicería

Casa de la Carnicería (pol. Dom Rzeźnika) – budynek położony po południowej stronie Plaza Mayor w Madrycie. Jest to budowla czterokondygnacyjna, ostatnia kondygnacja wykończona attyką, posiada parter z portykiem, a jej boki są zwieńczone narożnymi wieżami.

Casa de la Carnicería
Ilustracja
Casa de la Carniceria
Państwo

 Hiszpania

Miejscowość

Madryt

Kondygnacje

4

Ukończenie budowy

przed 1631

Położenie na mapie miasta Madrytu
Mapa konturowa miasta Madrytu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Casa de la Carnicería”
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa konturowa Hiszpanii, w centrum znajduje się punkt z opisem „Casa de la Carnicería”
Położenie na mapie wspólnoty autonomicznej Madrytu
Mapa konturowa wspólnoty autonomicznej Madrytu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Casa de la Carnicería”
Ziemia40°24′54″N 3°42′26″W/40,415000 -3,707222
Casa de la Carniceria nocą

HistoriaEdytuj

Zgodnie z decyzją rady miasta w 1565 burmistrz Francisco de Sotomayor nakazał budowę budynku, który będzie przeznaczony tylko na potrzeby miejskiej rzeźni. W ten sposób powstał budynek mieszczący przechowalnię, chłodnię i punkt sprzedaży mięsa, z którego zaopatrywano miejskie targowiska. W XVI wieku sprzedawano tu towar z przeznaczeniem na targowisko mieszczące się na sąsiednim Puerta del Sol. Pod koniec XIX w. mieściła się tu siedziba burmistrza i ośrodek sanitarny dzielnicy Audiencia. Od początku XX w. pełnił funkcję tzw. Trzeciego Ratusza, który mieścił różne biura rady miejskiej. W 1918 ulokowano tu czytelnię i archiwum gazet, w budynku należącym do rady miejskiej, do 2008 wnętrza zajmowała Rada Miejska Dystryktu Centralnego[1][2].

Dokładna data powstania budynku nie jest znana, uważa się, że został on całkowicie przebudowany po pierwszym pożarze Plaza Mayor w 1631, który zniszczył południową pierzeję placu i całkowicie uszkodził fasadę budynku. Podczas rekonstrukcji Juan de Villanueva zastosował styl architektoniczny Casa de la Panadería, która znajduje się po przeciwnej stronie placu. Obecnie jego elewacja jest jednorodna z pozostałymi budynkami na placu. Od otaczających ją kamienic odróżnia się dwoma iglicami oraz podniesiony strop poddasza[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Harvey Hotom, "Madryt" Miasta Świata, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2010, s. 82-85, ISBN 978-83-7513-640-1.
  2. Jolanta Dutkowska, Anna Jankowska, Zofia Siewak-Sojka, Ludomiła Sojka Filip Dutkowski, "Hiszpania" Praktyczny przewodnik, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2011, s. 72, ISBN 978-83-7513-907-5.
  3. Annie Bennett, "Madryt" Przewodnik National Geographic, Warszawa: Wydawnictwo G+J RBA, National Geographic Society, 2006, s. 54-55, ISBN 978-83-7596-187-4.