Dialog przed prefacją

Dialog przed prefacją – mówiony lub śpiewany dialog celebransa z wiernymi podczas Eucharystii (mszy św.), poprzedzający prefację.

TekstEdytuj

Oryginalny tekst łaciński Polskie tłumaczenie[1]
V: Dominus vobiscum. K: Pan z wami.
R: Et cum spiritu tuo. W: I z duchem Twoim.
V: Sursum corda. K: W górę serca.
R: Habemus ad Dominum. W: Wznosimy je do Pana.
V: Gratias agamus Domino Deo nostro. K: Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.
R: Dignum et iustum est. W: Godne to i sprawiedliwe.

GenezaEdytuj

Dialog ten występuje na początku prefacji rozpoczynającej starożytną modlitwę eucharystyczną, zwaną Kanonem rzymskim. Należy on do najstarszych formuł liturgicznych tej modlitwy, zachowaną jeszcze tylko w liturgii eucharystii egipskiej. Według takich historyków liturgii jak Louis Bouyer czy Dom Gregory Dix, dialog ten jest bez wątpienia pochodzenia semickiego i jest jednym ze świadectw paschalnego charakteru wczesnej Eucharystii. Trzeci wers jest zapisem pierwotnego dziękczynienia (dosł. (gr.) eucharistía)[2][3].

Dialog ten został także zachowany w liturgii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP (w formie niewiele odbiegającej).

PrzypisyEdytuj

  1. https://web.archive.org/web/20110907130134/http://www.liturgia.org.pl/prefacje.php Mszał Rzymski online - prefacje
  2. Dom G. Dix: The Shape of the Liturgy. s. 15.
  3. Bouyer L.: Eucharist. s. 227.

BibliografiaEdytuj

  • Bouyer L.: Eucharist. Theology and Spirituality of the Eucharistic Prayer. Notre Dame, Indiana: University of Notre Dame Press, 1968, s. 484.
  • Dix, Dom G.: The Shape of the Liturgy. Wyd. 2 (przejrzane). Londyn: A & C Black Publishers Ltd, 1993, s. 784. ISBN 0-7136-0389-5.