Otwórz menu główne

Drugi rząd Marka Rutte – rząd Holandii funkcjonujący od 5 listopada 2012 do 26 października 2017.

Gabinet powstał po przedterminowych wyborach z 12 października 2012. Został utworzony przez koalicję Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD) oraz Partii Pracy (PvdA), dysponującą większością 79 głosów w 150-osobowej Tweede Kamer[1]. Zastąpił pierwszy rząd dotychczasowego premiera.

W skład gabinetu poza premierem weszło dwunastu ministrów. Powołano również siedmiu sekretarzy stanu.

W marcu 2017 w związku z wyborami parlamentarnymi premier podał gabinet do dymisji. Rząd kontynuował swoją działalność z uwagi na niezakończone negocjacje dotyczące powołania następnego gabinetu. Zakończył urzędowanie 26 października 2017, gdy po kilku miesiącach negocjacji powołano nowy rząd dotychczasowego premiera[2].

Skład rząduEdytuj

MinistrowieEdytuj

Sekretarze stanuEdytuj

  • ds. gospodarki: Co Verdaas (PvdA, do 6 grudnia 2012), Sharon Dijksma (PvdA, od 18 grudnia 2012 do 3 listopada 2015), Martijn van Dam (PvdA, od 3 listopada 2015 do 1 września 2017)
  • ds. finansów: Frans Weekers (VVD, do 30 stycznia 2014), Eric Wiebes (VVD, od 4 lutego 2014)
  • ds. infrastruktury i środowiska: Wilma Mansveld (PvdA, do 28 października 2015), Sharon Dijksma (PvdA, od 3 listopada 2015)
  • ds. zdrowia, opieki społecznej i sportu: Martin van Rijn (PvdA)
  • ds. edukacji, kultury i nauki: Sander Dekker (VVD)
  • ds. społecznych i zatrudnienia: Jetta Klijnsma (PvdA)
  • ds. sprawiedliwości: Fred Teeven (VVD, do 9 marca 2015), Klaas Dijkhoff (VVD, od 20 marca 2015 do 4 października 2017)

PrzypisyEdytuj

  1. Formatiedagboek 2012 (niderl.). nos.nl, 5 listopada 2012. [dostęp 2016-09-06].
  2. Kabinet-Rutte III officieel beëdigd op Paleis Noordeinde (niderl.). nu.nl, 26 października 2017. [dostęp 2017-10-26].
  3. Od 29 czerwca do 16 września 2016 obowiązki ministra spraw wewnętrznych w związku ze zwolnieniem lekarskim Ronalda Plasterka pełnił Stef Blok.
  4. Od 10 do 20 marca 2015 obowiązki ministra sprawiedliwości pełnił Stef Blok.

BibliografiaEdytuj