Dzieło rogowe

Dzieło rogowe (rogi) – zewnętrzna budowla obronna, złożona z dwóch półbastionów połączonych kurtyną – rogi półbastionowe, lub kleszczy – rogi kleszczowe, otwarta w kierunku zapola, o bokach równoległych lub zbieżnych w kierunku twierdzy, charakterystyczna dla fortyfikacji z XVI-XVIII w.[1].

Dzieło rogowe Twierdzy Grudziądz
Jaskółczy ogon (A) i rawelin (B)

Rogi kleszczowe o zbieżnych barkach nazywamy jaskółczym ogonem[2].

Rogi mogą występować jako dzieło zewnętrzne twierdzy, stanowiąc wtedy obronę kurtyny często również jako przedmoście, lub samodzielnie jako fort rogowy. Częstym uzupełnieniem rogów od strony zapola był rawelin.

PrzykładyEdytuj

  • Nowy Zamek w Kamieńcu Podolskim z 1618 roku.
  • Dzieło rogowe Twierdzy Grudziądz nazywane również fortem rogowym, zbudowane w latach 1788-1789.
  • Zamek w Dubnie.
  • Dzieło Rogowe Leopold w Namysłowie, istniejące od połowy XVII w. do roku 1856, osłaniało od zachodu zamek[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1978.
  2. Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa - Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996.
  3. Facebook, www.facebook.com [dostęp 2021-05-21].