Emmanuel Servais

Lambert-Joseph-Emmanuel Servais (ur. 11 kwietnia 1811 w Mersch, zm. 17 czerwca 1890 w Bad Nauheim) – luksemburski polityk, piąty premier Luksemburga, sprawujący urząd od 3 grudnia 1867 roku do 26 grudnia 1874 roku.

Emmanuel Servais
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1811
Mersch, Luksemburg
Data i miejsce śmierci 17 czerwca 1890
Bad Nauheim, Niemcy
Premier Luksemburga
Okres od 3 grudnia 1867
do 26 grudnia 1874
Poprzednik Victor de Tornaco
Następca Félix de Blochausen
Odznaczenia
Grand Crest Ordre de Leopold.png Legion Honneur Commandeur ribbon.svg LUX Order of the Oak Crown - Grand Cross BAR.png NLD Order of the Dutch Lion - Grand Cross BAR.png PRU Roter Adlerorden BAR.svg

ŻyciorysEdytuj

Lambert-Joseph-Emmanuel Servais urodził się 11 kwietnia 1811 roku w Mersch[1]. Był synem burmistrza Mersch[1].

Po maturze w 1828 roku studiował prawo na uniwersytetach w Gandawie, Paryżu i Liège[1]. Stopień doktora uzyskał na uniwersytecie w Liège[1].

W latach 1830–1839 pracował jako prawnik w Arlon, a w latach 1836–1839, pod panowaniem belgijskim, zasiadał w radzie prowincji[1]. W 1836 roku wraz z Victorem Teschem (1812–1892) założył liberalną gazetę „L'Écho du Luxembourg”[1][2].

Po odzyskaniu przez Luksemburg niepodległości w 1839 roku powrócił do ojczyzny[1]. W latach 1840–1846 pracował jako prawnik, a od 1841 roku był członkiem komitetu przygotowującego tekst luksemburskiej konstytucji[1]. W uznaniu wkładu w prace nad konstytucją otrzymał Order Korony Dębowej[3].

W 1841 roku Servais poślubił Anne Justine Elisę Boch (1819–1860), z którą miał syna Émile (1847–1928)[4].

W latach 1841–1848 był członkiem Zgromadzenia Stanów, a w latach 1843–1847 członkiem pierwszej rady miejskiej Luksemburga[1]. W latach 1848–1853 był sędzią Sądu Najwyższego[1].

W latach 1848–1849 był jednym z trzech przedstawicieli Luksemburga w parlamencie frankfurckim[1]. W 1848 roku został zgodnie z cenzusem wyborczym jednogłośnie wybrany na posła z kantonu Mersch[1]. W latach 1853–1857 pełnił funkcję ministra finansów w rządzie Simonsa, a w latach 1857–1867 był członkiem Rady Państwa[1].

W 1867 roku był pełnomocnikiem generalnym przy podpisywaniu traktatu londyńskiego gwarantującego niepodległość Luksemburga[1]. W latach 1867–1874 sprawował urząd premiera Luksemburga i jednocześnie funkcję ministra spraw zagranicznych[1].

Servais udzielił azylu Victorowi Hugo, który opuścił Francję jako uchodźca polityczny po Komunie Paryskiej w 1871 roku; w zamian za zezwolenie na pobyt czasowy w Luksemburgu Hugo musiał zobowiązać się do niezajmowania się polityką[1].

W latach 1874–1887 Servais przewodniczył Radzie Państwa[1]. Od 1875 roku aż do śmierci pełnił funkcje burmistrza Luksemburga i przewodniczącego Izby Deputowanych[1].

Servais wiele publikował na tematy związane z rządzeniem państwem i wymiarem sprawiedliwości[1]. Napisał również autobiografię, która ukazała się pięć lat po jego śmierci[1].

Zmarł 17 czerwca 1890 roku w Bad Nauheim[1].

PublikacjeEdytuj

  • 1895 – Autobiographie de Feu M. Emmanuel Servais, ancien Ministre d'État

OdznaczeniaEdytuj

Lista podana za Biographie nationale du pays de Luxembourg[5]:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj