Fábrica Nacional de Motores
Fábrica Nacional de Motores (FNM) – były brazylijski producent silników i pojazdów, z siedzibą w Xerém, dzielnicy miasta Duque de Caxias w stanie Rio de Janeiro.
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data założenia |
1939 |
Data likwidacji |
1988 |
Przedsiębiorstwo zostało utworzone w 1938 roku, w ramach programu prezydenta Getúlio Dornelles Vargasa. Był to jeden z kilku projektów uruchomionych w tym okresie, mających na celu rozbudowę sektora przemysłowego w Brazylii. Początkowo firma produkowała silniki lotnicze American Curtiss-Wright na zamówienie USA. Po wojnie w zakładach FNM remontowano silniki lotnicze oraz produkowano lodówki, rowery i wrzeciona.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/FNM_on_the_road.jpg/220px-FNM_on_the_road.jpg)
Po drugiej wojnie światowej zdecydowano się na dywersyfikację produkcji. W styczniu 1949 r. osiągnięto porozumienie z włoskim producentem, Isotta Fraschini, w ramach którego FNM rozpoczęło produkcję ciężkich ciężarówek Isotta Fraschini D80 na podstawie licencji. Włoski producent zapewnił oprzyrządowanie niezbędne do wytwarzanie swoich modeli. FNM D-7300 był pierwszą ciężarówką, jaka masowo zjeżdżała z brazylijskich linii produkcyjnych. Pojazd napędzany był silnikiem wysokoprężnym i osiągał ładowność do 7,5 tony. Wraz z bankructwem tej firmy w 1951 roku, negocjacje pomiędzy rządami Włoch i Brazylii doprowadziły w 1950 roku do podjęcia współpracy FNM z Alfa Romeo. Podobnie jak FNM, Alfa Romeo było przedsiębiorstwem państwowym. Na mocy licencji, zakłady FNM podjęły produkcję włoskich ciężarówek. Pierwsze wyprodukowane pojazdy to D-9500. W 1958 roku został wprowadzony model D-11.000. Była to ciężka ciężarówka, która stała się sławna dzięki charakterystycznemu brzmieniu aluminiowego, sześciocylindrowego silnika wysokoprężnego. W brazylijskim sektorze ciężarówek FNM dominował do wczesnych lat 70.[1].
Alfa Romeo wstrzymało produkcję ciężarówek w 1967 r. Dział Alfa Romeo Veicoli Industriali znalazł się pod kontrolą Fiata. Rok później FNM zostało sprywatyzowane i sprzedane Alfie Romeo, która w podobnym czasie uzyskała suwerenność.
W 1972 roku pojawiła się nowa ciężarówka, FNM 180. Różniła się od starszego D-11 000 nowoczesną konstrukcją kabiny. Na jego podstawie utworzono FNM 210.
Samochody ciężarowe FNM były produkowane pod własną marką do 1978 roku.
Samochody osobowe
edytujW połowie lat pięćdziesiątych powołano spółkę Fábrica Brasileira de Automóveis Alfa – w skrócie Fabral S.A. (pl. „Brazylijska Fabryka Samochodów Alfa”). Współpraca Alfy Romeo i brazylijskiego inwestora Matarazzo, miała na celu rozpoczęcie produkcji Alfy Romeo 2000 – Tipo 102 / B („B” – Brazylia). Samochód miał być budowany w Jacareí (stan São Paulo). Matarazzo wycofał się w 1958 r, uznając produkcję większych osobowych samochodów w biednej Brazylii za nieopłacalną. Z inicjatywy ówczesnego prezydenta, Juscelino Kubitscheka, FNM przejął projekt. Zmianie uległa też decyzja o lokalizacji produkcji. Pojazdy osobowe budowano w Xerém,. W 1960 roku powstał pierwszy samochód osobowy z logo FNM – FNM 2000 JK, brazylijska wersja wspomnianej wcześniej Alfy Romeo 2000. Czterodrzwiowa limuzyna napędzana była osłabionym silnikiem jej włoskiego odpowiednika. Był to zdecydowanie najbardziej luksusowy i najdroższy samochód zbudowany w Brazylii w tym okresie. Oznaczenie „JK” nadawano na cześć prezydenta Kubitscheka, który przysłużył się rozwoju krajowego przemysłu samochodowego.
Od 1966 roku oferowano również coupe FNM Onça. Pojazd nie przypominał żadnej z konstrukcji Alfa Romeo, lokalnie zaprojektowane auto, z dachem typu hardtop, przypominało Forda Mustanga. Tymczasem w pojeździe FNM 2000 pojawiły się mocniejsze wersje, zmieniano też stylizację. W 1969 roku powstał następca – FNM 2150 – który różnił się od poprzednika głównie większym silnikiem[2].
W 1971 roku zaprezentowano publiczności kolejny samochód sportowy. Pojazd został zaprojektowany przez Brazylijczyka, Toniego Bianco, który stworzył modne nadwozie typu fastback. Samochód o nazwie Fúria GT 2150 został oparty na podwoziu i mechanice modelu FNM 2150 JK. Powstało tylko kilka ręcznie zbudowanych egzemplarzy. Bianco rozpoczął później tworzenie niezależnych, sportowych pojazdów[3].
Dział pojazdów ciężarowych FNM został sprzedany oddziałowi Fiata, Veicoli Industriali, w roku 1973. Alfa Romeo nadal kontrolowała działalność FNM w branży samochodów osobowych, wprowadzając w 1974 roku Alfę Romeo 2300, która zastąpiła FNM 2150. Tym samym porzucone zostało nazewnictwo FNM na pojazdach. Stylizację nowego samochodu zaczerpnięto z Alfetty, zaprojektowanej przez Giuseppe Scarnati. Brazylijska limuzyna była jednak znacznie większa niż Alfetta. Z powodu niezadowalających wyników sprzedaży dużej Alfy Romeo Alfa 6, w 1981 roku model 2300 przez krótki czas oferowano na rynku niemieckim, pod nazwą Alfa Romeo Rio i dystrybuowana przez Alfa Romeo Germany. Model ten produkowano do listopada 1986.
W 1988 roku dział samochodowy FNM został przeniesiony do koncernu Iveco, który zaczął montować pojazdy Fiat Ducato oraz Iveco Daily w Xerém. Tym samym marka FNM przestała istnieć.
Przypisy
edytuj- ↑ FNM – Fabrica Nacional de Motores in Xerém, Duque de Caxias City at Rio de Janeiro State [online], 13 stycznia 2008 [dostęp 2018-02-27] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-13] .
- ↑ Cuori Alfisti – speciali [online], www.cuorialfisti.com [dostęp 2018-02-27] .
- ↑ Grandes Brasileiros: Fúria GT, „Quatro Rodas” [dostęp 2018-02-27] (port. braz.).