Otwórz menu główne

Fantomas (film 1964)

francuski film z 1964

Fantomas – komedia kryminalna produkcji francuskiej z 1964 roku w reżyserii André Hunebelle’a. W rolach głównych wystąpili Louis de Funès oraz Jean Marais. Film ten (i dwa następne z tą samą obsadą) był ekranizacją serii popularnych powieści kryminalnych o Fantomasie. Film we Francji obejrzało 4,5 mln widzów.

Fantomas
Fantômas
Wizerunek Fantomasa
Wizerunek Fantomasa
Gatunek komedia kryminalna
Data premiery 4 listopada 1964
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 100 minut
Reżyseria André Hunebelle
Scenariusz Jean Halain
Główne role Louis de Funès, Jean Marais, Mylène Demongeot
Muzyka Michel Magne
Kontynuacja Fantomas wraca (1965)

Spis treści

FabułaEdytuj

Trylogia o przygodach Fantomasa z udziałem Louisa de Funès nie jest jedyną ekranizacją powieści o nieuchwytnym przestępcy. Pierwsze filmy opowiadające o nim, jeszcze w wersji niemej, powstały już w 1913 i 1914. Następnie, w wersji czarno-białej, ale już z głosem w 1931, 1947 i 1949. W 1979 w telewizji francuskiej ukazał się także 4-odcinkowy serial o Fantomasie.

Wytworny angielski lord Shelton, w towarzystwie małżonki lady Beltham, kupuje moc luksusowej biżuterii. Po jego wyjściu jubiler zauważa, że czek opiewający na 5 mln franków wypełniony został znikającym atramentem. Na blankiecie pozostał jedynie podpis przestępcy: Fantomas.

Od tej pory Fantomas (Jean Marais) staje się nie tylko postrachem jubilerów, lecz także wrogiem publicznym nr 1 i zmorą francuskiej policji. Fandor (także Jean Marais), reporter dziennika Le point du jour z pomocą narzeczonej Heleny (Mylène Demongeot), szukając sensacji, która mogłaby podnieść nakład pisma, wymyśla wywiad z Fantomasem, charakteryzując go w nim jako zimnego mordercę-sadystę bez wyobraźni. Materiał ten staje się niebywałą sensacją, rozwścieczając przy okazji komisarza Juve'a (Louis de Funès).

Niezadowolony jest również Fantomas. Uprowadza dziennikarza do swej tajnej, wysoce zautomatyzowanej siedziby. Zbrodniarz czuje się ośmieszony artykułem w prasie, bo wedle własnej opinii jest geniuszem zbrodni. Pozwala mu jednak naprawić swój błąd i jeszcze raz napisać artykuł, tym razem odpowiadający jego woli. Gdy dziennikarz nie spełnia jego rozkazu, trochę wbrew własnej woli, przestępca porywa go raz jeszcze. Aby go ukarać, zbrodniarz zamierza w masce łudząco przypominającej twarz Fandora popełnić serię przestępstw. Okazją do tego jest zbliżająca się wystawa drogocennej biżuterii na Polach Elizejskiech.

Kolejną ofiarą Fantomasa staje się gamoniowaty komisarz policji, Juve. Próbując go zdyskredytować złoczyńca przyjmuje również jego twarz. Nikt, a najmniej policja, nie zdaje sobie sprawy z rozmiarów niebezpieczeństwa, jakim jest przybierający wciąż nowe oblicza i odciski palców przestępca bez twarzy.

ObsadaEdytuj

Odbiór filmuEdytuj

  • We Francji film obejrzało 4 493 tys. widzów i był piątym filmem pod względem oglądalności w roku 1964[1].
  • W Związku Radzieckim film obejrzało 60 mln widzów.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj