Grupa Kocierza – środkowa część Beskidu Małego, od zachodu ograniczona przełomem Soły, od południa doliną Kocierzanki, od wschodu Przełęczą Zakocierską i doliną Bolęcinianki. Północne stoki Grupy Kocierza opadają na Pogórze Śląskie. Grupa Kocierza składa się z kilku grzbietów[1]:

  • południowo-zachodni grzbiet Cisowych Grap (Wielka Cisowa Grapa, 853 m) opadający poprzez Jaworzynę do Jeziora Żywieckiego,
  • północno-zachodni grzbiet Wielkiej Cisowej Grapy poprzez Kiczorę i Żar opadający do Jeziora Międzybrodzkiego,
  • wschodni grzbiet Wielkiej Cisowej Grapy poprzez Kocierz i Kiczorę i Potrójną łączący się z Pasmem Łamanej Skały. Jest to główny grzbiet Beskidu Małego. Granica między Grupą Kocierza i Pasmem Łamanej Skały jest umowna. Przy założeniu, że jest to Przełęcz Zakocierska Potrójna wraz z Jawornicą należą do Grupy Kocierza, jeśli granicę poprowadzi się przez Przełęcz Kocierską i doliną Targaniczanki, wówczas należeć one będą do Pasma Łamanej Skały (wraz z odcinkiem grzbietu głównego na wschód od Przełęczy Kocierskiej),
  • Pasmo Bukowskie – boczny grzbiet w okolicach Przełęczy Kocierskiej odgałęziający się w północno-zachodnim kierunku od grzbietu głównego i biegnący do Jeziora Czanieckiego.

Najwyższym szczytem jest Kocierz (884 m)[2].

Panorama widokowa z okolic Wielkiego Gibasów Gronia na główny grzbiet i część Grupy Kocierza
Panorama widokowa z okolic Wielkiego Gibasów Gronia na główny grzbiet i część Grupy Kocierza

Przypisy edytuj

  1. Radosław Truś, Beskid Mały. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 12, ISBN 978-83-62460-50-2.
  2. Beskid Mały. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2014, s. 2, ISBN 978-83-7605-329-5.