Otwórz menu główne

Henryk Strzelecki

polski działacz polityczny i spółdzielczy, żołnierz Batalionów Chłopskich
Ten artykuł dotyczy spółdzielcy i polityka. Zobacz też: Henryk Strzelecki – polski leśnik i Henryk Strzelecki – brytyjski przedsiębiorca polskiego pochodzenia.

Henryk Strzelecki (ur. 3 lutego 1921 w Wojnowicach, zm. 10 czerwca 2014 w Warszawie[1]) – polski spółdzielca, żołnierz Batalionów Chłopskich, poseł na Sejm I kadencji, w latach 2007–2014 prezes zarządu głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.

Henryk Strzelecki
Ilustracja
Henryk Strzelecki (2011)
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1921
Wojnowice
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 2014
Warszawa
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Prezes zarządu głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych
Okres od 2007
do 2014
Poprzednik Wacław Szklarski
Następca Ryszard Sobierajski
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Partyzancki Medal „Pro Patria” Odznaka „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych” Złoty Medal im. gen. Józefa Sowińskiego

ŻyciorysEdytuj

Syn Józefa i Karoliny. W okresie II wojny światowej od 1941 uczestniczył w działalności BCh (m.in. pod pseudonimem Orlicz). Do 1942 pełnił funkcję szefa łączności tej organizacji w Ćmielowie, później kolejno komendanta gminnego BCh i (od 1944) powiatowego Ludowej Straży Bezpieczeństwa. W 1943 stanął jednocześnie na czele oddziału Batalionów Chłopskich, operującym na terenie powiatu opatowskiego. Uczestniczył m.in. w likwidacji posterunku policji w Ożarowie. Pod koniec okupacji służył w stopniu majora, później awansowany do stopnia pułkownika.

Od 1941 przez wiele lat był zatrudniony w spółdzielczości, zaczynając jako sprzedawca w sklepie spółdzielczym, a od 1945 jako pełnomocnik Powiatowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1950 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi. W tracie pracy zawodowej doszedł do stanowiska prezesa zarządu Spółdzielczej Wytwórni Filmowej w Warszawie.

Działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego wybranym z listy ogólnopolskiej kandydatów, kandydując w okręgu warszawskim. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, pozostał członkiem PSL. W 2011 został wiceprzewodniczącym honorowego komitetu ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.

Przez trzy kadencje pełnił funkcję wiceprezesa zarządu głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz wiceprzewodniczącego Rady Kombatanckiej przy Urzędzie ds. KiOR[2]. Został również przewodniczącym Krajowej Rady Żołnierzy Batalionów Chłopskich[3], a w 2007 także prezesem zarządu głównego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych[2]. Powyższe funkcje pełnił do śmierci. Zmarł 10 czerwca 2014 w Warszawie[1]. Został pochowany tydzień później na Powązkach Wojskowych w Warszawie w kwaterze Batalionów Chłopskich[4].

Opublikował książkę pt. Partyzanci „Lotnej” (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1977, s. 227).

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Nekrolog śp. Henryka Strzeleckiego. udskior.gov.pl. [dostęp 2014-06-12].
  2. a b 70 lat w służbie ojczyźnie. kombatantpolski.pl, 2012. [dostęp 2014-06-25].
  3. Narada Przewodniczących Krajowych Rad Środowiskowych ZKRPiBWP. kombatantpolski.pl, 2008. [dostęp 2011-08-09].
  4. Pogrzeb śp. płk. Henryka Strzeleckiego. skmponz.pl, 18 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-24].
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2002 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2002 r. nr 30, poz. 478).
  6. Uroczystość wręczenia odznaczeń w Pałacu na Wodzie w warszawskich Łazienkach. udskior.gov.pl. [dostęp 2012-02-16].
  7. „Polonia Mater Nostra Est” dla prezesa Zarządu Głównego. kombatantpolski.pl, 2011. [dostęp 2011-08-09].

BibliografiaEdytuj