Otwórz menu główne

Herb miasta Miechowa, przedstawia w polu czerwonym, zwróconego w lewo białego (srebrnego) wspiętego gryfa ze złotym dziobem, językiem, szponami i pazurami, w lewym górnym rogu tarczy herbowej widnieje również znak krzyża lotaryńskiego w kolorze czerwonym na czarnym tle.

Początkowo herbem Miechowa, będącego własnością zakonu bożogrobców, było godło zakonu - podwójny krzyż. Najstarsza znana pieczęć z herbem Miechowa pochodzi z dokumentu wójta Piotra z 1369 roku[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Z. Pęckowski, Ziemia miechowska. Zarys dziejów osadnictwa do końca XVIII wieku, Kraków 1992, s. 165-166.