Hilarion (Roganović)

Hilarion, imię świeckie Ilija Roganović (ur. 12 lipca 1828 w Podgoricy, zm. 1882) – metropolita Czarnogóry w latach 1863–1882.

Hilarion
Ilija Roganović
Metropolita czarnogórski
ilustracja
Kraj działania  Czarnogóra
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1828
Podgorica
Data i miejsce śmierci 1882
Cetynia
Metropolita czarnogórski
Okres sprawowania 1863–1882
Wyznanie prawosławne
Kościół Metropolia Czarnogóry
Śluby zakonne do 1843
Diakonat 1843
Prezbiterat 1847
Chirotonia biskupia 23 marca 1863
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 marca 1863
Miejscowość Petersburg
Miejsce Ławra Aleksandra Newskiego
Konsekrator Izydor (Nikolski)

ŻyciorysEdytuj

W dzieciństwie uczył się u prawosławnego duchownego Aleksija Radičevicia oraz u hieromnicha Izajasza (Bajkovicia), przed którym złożył wieczyste śluby mnisze nie później niż w 1843. W tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona przez metropolitę czarnogórskiego Piotra. W 1847 ten sam hierarcha udzielił mu święceń kapłańskich. Hieromnich Hilarion był następnie przełożonym monasterów Ždrebaonik i Bjelopavlići, a następnie monasteru Ostrog.

5 sierpnia 1860 został wybrany na metropolitę przez księcia Czarnogóry Mikołaja I i wyświęcony 23 marca 1863 w ławrze św. Aleksandra Newskiego w Petersburgu. Zainicjował reformy w podległej mu metropolii, m.in. obowiązkowo nakazując duchowieństwu noszenie bród, zezwalając jednak nadal na noszenie świeckiego stroju ludowego w miejsce riasy. Metropolita Hilarion wprowadził również obowiązek prowadzenia ksiąg parafialnych z informacjami o chrztach, ślubach i zgonach. W 1867 specjalna komisja kościelno-państwowa dokonała inspekcji w czarnogórskich cerkwiach i klasztorach, dokonując rejestru ich majątku. Następnie jego część została oddana w dzierżawę drogą licytacji; dochody z dzierżawy były przekazywane duchowieństwu w formie pensji. W 1869 metropolita, dzięki pomocy finansowej cara Aleksandra II, otworzył w Cetyni szkołę teologiczną, przekształconą następnie w seminarium duchowne (działało z przerwami do 1916). W 1881 Hilarion nakazał przeniesienie na emeryturę starszych, słabo wykształconych duchownych (często półanalfabetów), by mogła ich zastąpić młoda kadra wykształcona w seminarium w Cetyni.

Hilarion (Roganović) sprawował urząd metropolity czarnogórskiego do śmierci w 1882.

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Nikanor (Ivanović)
Metropolita Czarnogóry i Przymorza
1860 – 1882
Następca
Wissarion (Ljubiša)