Otwórz menu główne

Jacek Piotrowski (ur. 1967 r. w Środzie Śląskiej[1]) – polski politolog i historyk specjalizujący się w dydaktyce historii, historii najnowszej Polski, historii politycznej XX wieku i Unii Europejskiej; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim[2].

Jacek Piotrowski
Data i miejsce urodzenia 1967
Środa Śląska
Zawód, zajęcie historyk i politolog, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor,
nauczyciel akademicki

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w 1967 roku w Środzie Śląskiej, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika. W 1986 roku podjął studia historyczne, a rok później politologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, które kolejno ukończył w 1991 i 1992 roku[1]. Dwa lata później uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt.: Środowisko polityczne "Polski Zachodniej" w latach 1926-1939, napisanej pod kierunkiem prof. Wojciecha Wrzesińskiego[2].

W 1994 roku rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Zakładzie Nauczania Dydaktyki Historii i Wiedzy o Społeczeństwie Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 2004 roku otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy pt.: Piłsudczycy bez lidera[2]. W 2007 roku został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 2011 roku z rąk prezydenta otrzymał nominację profesorską. W latach 2006-2007 był kierownikiem Studium Doktoranckiego[1]. Jest wiceprzewodniczącym Kapituły do spraw profesorów oświaty działającej przy Ministerstwie Edukacji Narodowej - (kadencja 2015-2019).

Należał do stypendystów: Fundacji na rzecz Nauki Polskiej dla Młodych Pracowników Naukowych, Polonia Aide Foundation Trust w Londynie, Fundacji z Brzezia Lanckorońskich i Instytutu Herdera. Zajmuje się historią najnowszą oraz dydaktyką historii. Wśród zainteresowań badawczych znajduje się m.in. tematyka dziejów polskiego uchodźstwa politycznego po II wojnie światowej, nadto zajmują go takie tematy jak: Piłsudczycy w II Rzeczypospolitej, procesy integracji europejskiej. Należy do grona rzeczoznawców Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie podręczników nauczania wiedzy o społeczeństwie[1]. W latach 2009-2017 był wiceprzewodniczącym Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii.

Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej w 2018 r.

W 2007 roku wypromował doktora, Przemysława Dubaniowskiego, który obronił pracę z wyróżnieniem, zaś w 2017 roku wypromował doktorantkę Katarzynę Śliwak. Ma rodzinę składającą się z żony Anny i dwóch synów: Mikołaja i Maksymiliana[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

  1. Jacek Piotrowski, Aleksander Prystor 1874-1941. Zarys biografii politycznej, Wrocław 1994, ss.155;
  2. Marek Czapliński, Zbigniew Fras, Jerzy Maroń, Stanisław Rosik, Jacek Piotrowski, Historia - słownik encyklopedyczny, Wrocław 1997/1998, ss. 462;
  3. Jacek Piotrowski, The Policies of the Sanacja on the Jewish Minority in Silesia, 1926-1939, Polin : a journal of Polish-Jewish studies. - Vol. 14 , (2001), s. 150-155;
  4. Jacek Piotrowski, Piłsudczycy bez lidera (po 1 września 1939 roku), Toruń 2003, ss. 426;
  5. Dzienniki czynności Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza 1939-1947, opracował Jacek Piotrowski Wrocław 2004, T.1 ss. 645, T 2, ss. 675;
  6. Stanisław Stroński; Polityka Rządu Polskiego na uchodźstwie w latach 1939-1942, opracował Jacek Piotrowski, Nowy Sącz 2007, T. 1, ss. 544, T. 2, ss. 600, T. 3, ss. 688;
  7. Jacek Piotrowski, Generał Stefan Hubicki 1877-1955, żołnierz, polityk, lekarz, Wrocław 2009, ss. 256.
  8. Dziennik żołnierza-tułacza, Zapiski kapitana Waclawa Plackowskiego z lat 1939-1941, oprac. Jacek Piotrowski, Wrocław 2016, ss. 338.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e 'Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R.17, Nr 4 (177), kwiecień 2011 - 4/10, s. 11.
  2. a b c Jacek Piotrowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [data dostępu: 12.12.2013]

Linki zewnętrzneEdytuj