Otwórz menu główne

Jan Antoni Lukas (ur. 9 września 1877, zm. w maju/czerwcu 1941 w ZSRR) – pułkownik audytor Wojska Polskiego.

Jan Lukas
pułkownik audytor pułkownik audytor
Data urodzenia 9 września 1877
Data i miejsce śmierci maj/czerwiec 1941
ZSRR
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki WSO Nr III
Stanowiska szef WSO
Odznaczenia
Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jan Lukas urodził się 9 września 1877. Pełnił zawodową służbę wojskową w audytoriacie cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień kapitana audytora został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 maja 1906 roku[1]. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W 1914 roku pełnił służbę w Pułku Piechoty Nr 58 w Stanisławowie[1]. Na stopień majora audytora został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915 roku. W latach 1916–1918 pełnił służbę w Sądzie Dywizyjnym w Jarosławiu[2][3].

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego. 24 czerwca 1919 został mianowany sędzią wojskowym w Sądzie Okręgu Generalnego w Krakowie[4]. Został awansowany na stopień pułkownika w korpusie oficerów zawodowych sądowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W 1923 był szefem Wojskowego Sądu Okręgowego Nr III, początkowo z siedzibą w Grodnie[7], a od czerwca 1924 z siedzibą w Wilnie[8][8][9]. Z dniem 31 marca 1928 roku został przeniesiony w stan spoczynku[10]. W 1934 jako emerytowany pułkownik w korpusie oficerów sądowych pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto[11].

Po wybuchu II wojny światowej zaginął, według jednej relacji zmarł na przełomie maja i czerwca 1941 w Kałagandzie na obszarze ZSRR[12].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj