Otwórz menu główne

Jean Baptiste Epalle

francuski duchowny rzymskokatolicki, biskup, misjonarz

Jean Baptiste Epalle SM (ur. 8 marca 1808 w Marlhes, zm. 19 grudnia 1845) – francuski duchowny rzymskokatolicki, marista, misjonarz, biskup, wikariusz apostolski Melanezji i Mikronezji. Pierwszy biskup działający na Melanezji.

Jean Baptiste Epalle
biskup
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1808
Marlhes
Data śmierci 19 grudnia 1845
wikariusz apostolski Melanezji
Okres sprawowania 1844 – 1845
wikariusz apostolski Mikronezji
Okres sprawowania 1844 – 1845
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja maryści
Śluby zakonne lipiec 1838
Prezbiterat 1837
Nominacja biskupia 19 lipca 1844
Sakra biskupia 21 lipca 1844
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 lipca 1844
Konsekrator kard. Giacomo Filippo Fransoni
Współkonsekratorzy Pierre-Dominique-Marcellin Bonamie SSCC, Bernard Donald McDonald

BiografiaEdytuj

Jean Baptiste Epalle urodził się 10 lutego 1860 w Marlhes we Francji. W 1837 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji lyońskiej. W lipcu 1838 wstąpił do Towarzystwa Maryi (marystów) i wyjechał na misje na Nową Zelandię. 22 maja 1842 wikariusz apostolski Zachodniej Oceanii Jean-Baptiste Pompallier wysłał go do Europy, aby przedstawił raporty o lokalnej sytuacji i zdobywał fundusze oraz rekrutował nowych misjonarzy dla misji w Oceanii. W Rzymie został kluczową postacią w dyskusjach na temat podziału wikariatu apostolskiego Zachodniej Oceanii.

19 lipca 1844 papież Grzegorz XVI mianował go wikariuszem apostolskim Melanezji i Mikronezji - dwóch nowych wikariatów apostolskich powstałych z podziału wikariatu apostolskiego Zachodniej Oceanii. Został również biskupem in partibus infidelium Sionu. 21 lipca 1844 przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. Giacomo Filippo Fransoniego. Współkonsekratorami byli przełożony generalny Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza abp Pierre-Dominique-Marcellin Bonamie SSCC oraz biskup Charlottetown Bernard Donald McDonald.

2 lutego 1845 wypłynął z Londynu do Sydney, a następnie wraz z grupą misjonarzy udał się na Melanezję. Początkowo zamierzał osiedlić się na Waigeo, jednak później uznał, że Wyspy Salomona są bardziej odpowiednie.

16 grudnia 1845 zszedł na wyspę Santa Isabel, gdzie lokalny przywódca zażądał jego pierścienia. Po odmowie jego oddania bp Epalle został uderzony od tyłu toporem i okradziony. Udało się go jednak odbić i przetransportować na statek, na którym w wyniku obrażeń zmarł trzy dni później. Dzień później został pochowany na brzegach niezamieszkanej Wyspy św. Jerzego.

BibliografiaEdytuj