Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz

Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz (Julie Hagen-Schwarz, ur. 27 października 1824 w Klein-Wrangelshof w guberni inflanckiej, zm. 20 października 1902 w Tartu) – bałtycka malarka niemiecka, portrecistka[1].

Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz
Julie Wilhelmine Emilie Hagen-Schwarz
Ilustracja
autoportret
Data i miejsce urodzenia 27 października 1824
Klein-Wrangelshof
Data i miejsce śmierci 20 października 1902
Tartu
Narodowość niemiecka bałtycka
Alma Mater Uniwersytet w Tartu
Dziedzina sztuki malarstwo

ŻyciorysEdytuj

Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz była córką malarza Augusta Matthiasa Hagena[2]. Urodziła się podczas plenerowej wycieczki malarskiej rodziców. Ponieważ wcześnie zaczęła interesować się rysunkiem, ojciec udzielał jej lekcji. Po ukończeniu szkoły, zapisała się na Uniwersytet w Tartu, gdzie wkrótce skupiła się na malarstwie portretowym.

Po ukończeniu studiów otrzymała stypendium na naukę w Niemczech. Zaczęła od nauki u Friedricha Gonne w Dreźnie, następnie udała się do Monachium, gdzie zaczęła pracę w warsztacie Johanna Moritza Rugendasa[3]. Trzy lata później wróciła do Tartu i otrzymała kolejne stypendium od cara Mikołaja I na studia we Włoszech. Tym razem towarzyszył jej ojciec, który liczył, że włoski klimat poprawi jego pogarszający się wzrok.

W 1854 roku Hagen-Schwarz powróciła do domu[4] jako rozpoznawalna artystka, dzięki udziałowi w kilku wystawach w różnych miejscach Europy. Niedługo później wyszła za mąż za astronoma Ludwiga Schwarza, który później został dyrektorem lokalnego obserwatorium. Częścią ich podróży poślubnej był wyjazd na południowo-wschodnią Syberię[3] o długości 600 wiorst; Schwarz został członkiem wyprawy badawczej, która przygotowywała szczegółowe mapy i badała zasoby mineralne dla Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego. Hagen-Schwarz wykorzystała okazję, aby szkicować nowe otoczenie.

W 1858 roku, jako pierwsza osoba z dzisiejszych ziem estońskich, została członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Była tym samym także jedną z pierwszych kobiet akademików na tej uczelni[5][3]. Do końca życia pracowała w Tartu, była ważną postacią życia artystycznego miasta[5].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Reinart Heili, Tunnustatuim naiskunstnik meie maal – tartlanna Julie von Hagen-Schwarzi kunstile ja armastusele pühendatud elu, Sõbranna, 8 sierpnia 2017 [dostęp 2019-04-16] (est.).
  2. JULIE WILHELMINE EMILIE HAGEN-SCHWARZ, utlib.ut.ee [dostęp 2019-04-16].
  3. a b c Schwartz, utlib.ut.ee [dostęp 2019-04-16].
  4. Noore preili portree, Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz E-kunstisalongis, www.e-kunstisalong.ee [dostęp 2019-04-16].
  5. a b Julie Hagen-Schwarz. The First Estonian Female Artist, Tartmus [dostęp 2019-04-16] (ang.).

Wybrane publikacje o Hagen-SchwarzEdytuj

  • Preem Epp, Sander Mart: Julie Hagen-Schwarz, 1824-1902. Tallin: LiteRarity, 2009. ISBN 978-9949-18-784-3.
  • Eiskop Merli-Triin, Wilhelmi Anja, Conrad Christin, Abel Tiina, Tiideberg Kristiina: Julie Hagen-Schwarz. The First Female Artist. Tartu: Tartu Kunstimuuseum. ISBN 978-9949-7225-3-2.

Linki zewnętrzneEdytuj