Julio Daniel Frías

meksykański piłkarz

Julio Daniel „Maleno” Frías Adame (ur. 29 marca 1979 w Ciudad Juárez) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Julio Daniel Frías
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Julio Daniel Frías Adame

Data i miejsce urodzenia

29 marca 1979
Ciudad Juárez

Wzrost

177 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2002 El Paso Patriots 17 (9)
2003 Tigrillos Saltillo ?? (4)
2003 Cobras ?? (2)
2004–2006 El Paso Patriots 42 (55)
2007–2011 Indios 123 (36)
2011 Chiapas (wyp.) 6 (1)

PoczątkiEdytuj

Frías pochodzi z miasta Ciudad Juárez w stanie Chihuahua, leżącego na granicy meksykańsko-amerykańskiej. Miejscowość ta, nazywana czasem „światową stolicą morderstw”, słynie z wysokiego poziomu przestępczości – ogarnięta wojnami gangów narkotykowych i panującym powszechnie skorumpowaniem policji jest uznawana przez specjalistów za jedno z najniebezpieczniejszych miejsc na Ziemi[1][2][3]. Zawodnik wychowywał się w cieszącej się wyjątkowo złą sławą dzielnicy Altavista[4]; jego rodzice rozwiedli się, gdy był małym dzieckiem[5]. Jako nastolatek przez trzy lata był członkiem gangu, działającego na terenie uboższych dzielnic oraz organizującego między innymi napady i wymuszenia. Zmagał się również z uzależnieniem od narkotyków[4]. W wieku siedemnastu lat trafił do zakładu poprawczego dla młodzieży, zaś rok później po raz pierwszy został ojcem[5].

Równocześnie do działalności przestępczej Frías trenował piłkę nożną. Jako dwudziestolatek rozpoczął występy w amatorskich zespołach z niższych lig – czwartoligowym Soles de Ciudad Juárez oraz trzecioligowych Astros de Ciudad Juárez i Atlético Cihuatlán[6]. Pracował w przygranicznej fabryce maquiladora[4], a następnie zdecydował się na nielegalną emigrację zarobkową do Stanów Zjednoczonych, do teksańskiego miasta El Paso, leżącego po drugiej stronie rzeki Rio Grande w stosunku do Ciudad Juárez[7]. Tam znalazł zatrudnienie jako robotnik fizyczny i murarz podczas prac budowlanych[4].

Sam Frías po latach następująco opisywał swoje dzieciństwo:

Życie w Juárez jest bardzo trudne, szczególnie, gdy pochodzi się z biednej dzielnicy; dookoła jest pełno przemocy i narkotyków. W młodości należałem do gangu, brałem narkotyki, doświadczyłem wszystkiego po trochu. Narodziny pierwszego dziecka pomogły mi odbudować moje życie, a dzięki piłce nożnej stopniowo wydostawałem się z przestępczego środowiska. Poprzez futbol Bóg dał mi jeszcze jedną szansę, którą mam zamiar wykorzystać w stu procentach[4]. Dzięki piłce nożnej mam zapewniony dach nad głową, codzienne wyżywienie i bezpieczeństwo dla rodziny [...]. Staram się być przykładem dla tych wszystkich młodych ludzi zmagających się z problemami z prawem – w ich wieku przechodziłem przez to samo, a teraz jestem profesjonalnym piłkarzem[8].

Pseudonim Fríasa, „El Maleno”, został mu nadany przez dziadka[9] i w wolnym tłumaczeniu oznacza „faceta z sąsiedztwa” lub „ziomka”[10]. Jako dziecko kibicował zespołowi Chivas de Guadalajara[11].

Kariera klubowaEdytuj

El Paso PatriotsEdytuj

Podczas swojego pobytu w El Paso, Frías został zawodnikiem tamtejszego klubu El Paso Patriots, występującym na drugim szczeblu rozgrywek amerykańskich – A-League. W sezonie 2002, jako jeden z ważniejszych graczy formacji ofensywnej (strzelił dziewięć goli i zanotował trzy asysty), zajął z zespołem trzecie miejsce w grupie Pacific Division konferencji zachodniej. Z decydującej o tytule fazy play-off ekipa Patriots odpadła jednak już w pierwszej rundzie, ulegając w dwumeczu Minnesota Thunder (1:2, 1:1) – w pierwszym z tych spotkań Frías wpisał się na listę strzelców.

Tigrillos SaltilloEdytuj

Kilka miesięcy później Frías powrócił do Meksyku, podpisując umowę z drugoligowym zespołem Tigrillos Saltillo. W drużynie tej wybrał numer 99 na koszulce. Zadebiutował w niej 11 stycznia 2003 w przegranym 1:2 wyjazdowym spotkaniu 1. kolejki z Zacatecas, spędzając na placu gry pełne dziewięćdziesiąt minut, zaś pierwszą bramkę strzelił już w kolejnym meczu – osiem dni później w przegranej domowej 2:3 konfrontacji z Alacranes. Później wpisał się jeszcze na listę strzelców trzykrotnie – dwa razy w 4. kolejce z Cobras (5:0) i raz w 5. kolejce z Atlético Yucatán (2:1). Ogółem w barwach Tigrillos spędził pół roku, tworząc podstawowy duet napastników z Brazylijczykiem Valtencirem Gomesem; jego drużyna w wiosennym sezonie Verano 2003 zajęła czwarte miejsce w swojej grupie (na pięć klubów), przez co nie zdołała się zakwalifikować do ligowej fazy play-off.

CobrasEdytuj

W lipcu 2003 Frías został zawodnikiem klubu ze swojego rodzinnego miasta – drugoligowego Cobras de Ciudad Juárez. Tam zadebiutował 23 sierpnia 2003 w przegranym 2:4 wyjazdowym meczu 3. kolejki z Dorados (zmienił w 84. minucie Israela Ruiza), a premierowe trafienie zanotował siedem dni później, w wygranym 2:1 domowym pojedynku 4. kolejki z Alacranes. Drugiego i zarazem ostatniego gola w jesiennym sezonie Apertura 2003 zdobył w 6. kolejce z Lagartos (1:3). Ekipa Cobras, prowadzona wówczas przez Sergio Orduñę, okazała się natomiast rewelacją rozgrywek i dotarła aż do finału fazy play-off, gdzie jednak przegrała w dwumeczu po dogrywce z Dorados (3:2, 3:5).

El Paso PatriotsEdytuj

W 2004 roku Frías po raz drugi w karierze dołączył do El Paso Patriots, tym razem grającego już na czwartym poziomie rozgrywkowym – USL Premier Development League. W sezonie 2004 zajął z nim pierwsze miejsce w grupie Mid South Division konferencji południowej, z play-offów odpadając w półfinale wskutek porażki z Cocoa Expos (4:5). Rozgrywki okazały się dla niego znacznie bardziej udane pod względem indywidualnym – z dwudziestoma pięcioma golami na koncie (zanotował ponadto sześć asyst) został królem strzelców PDL.

W sezonie 2005 Frías ponownie zajął z Patriots pierwszą lokatę w tabeli Mid South Division, po czym wygrał rozgrywki konferencji południowej po pokonaniu w finale Richmond Kickers Future (4:3). Zespołowi z El Paso nie udało się jednak sięgnąć po tytuł mistrza Premier Development League, gdyż w decydującym spotkaniu uległ po serii rzutów karnych zwycięzcy konferencji wschodniej – Des Moines Menace (0:0, 5:6 k). Sam Frías strzelił w przekroju całego sezonu siedemnaście goli i zanotował pięć asyst, zostając uznanym przez władze ligi najlepszym graczem (MVP) rozgrywek w oficjalnym plebiscycie. Wybrano go także do jedenastki sezonu (PDL All-League Team). W tym samym roku jedyny raz w karierze wziął również udział w ogólnokrajowym pucharze USA – US Open Cup. W pierwszej rundzie tych rozgrywek strzelił gola w konfrontacji z Orange County Blue Star (3:1), lecz Patriots odpadli z turnieju już w kolejnej, drugiej rundzie po porażce z Charlotte Eagles (1:4).

Podczas sezonu 2006 Patriots – pomimo udanych występów Fríasa (trzynaście goli i dwie asysty) – spisali się słabiej niż podczas ostatnich sezonów; po zajęciu dopiero trzeciej lokaty w Mid South Division nie zakwalifikowali się do play-offów. Łącznie Frías spędził w ekipie z El Paso cztery lata – w 59 ligowych spotkaniach strzelił 64 gole (średnia 1,08 bramki na mecz) i zanotował 16 asyst. Pozostaje najlepszym strzelcem w historii klubu i jest uznawany za jedną z jego największych legend.

Statystyki karieryEdytuj

KluboweEdytuj

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga Puchar kraju Międzynarodowe Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
El Paso Patriots 2002   A-League 17 9 —— —— 17 9
Tigrillos UANL 2002–2003   Ascenso MX 4 —— —— 4
Cobras 2003–2004   2 —— —— 2
El Paso Patriots 2004   PDL 17 25 —— —— 17 25
2005   11 17 1 —— 12≤ 18
2006   14 13 —— —— 14 13
Indios 2006–2007   Ascenso MX 16 7 —— —— 16 7
2007–2008   34 16 —— —— 34 16
2008–2009   Liga MX 34 7 —— —— 34 7
2009–2010   18 2 —— —— 18 2
2010–2011   Ascenso MX 9 2 —— —— 9 2
Chiapas   Liga MX 6 1 —— CL 5 1 11 2
Indios 2011–2012   Ascenso MX 9 1 —— —— 9 1
Meksyk 126< 42 —— CL 5 1 131< 43
USA 59 64 1≤ 1 —— 60≤ 65
Ogółem 185< 106 —— CL 5 1 191< 107
Legenda:

OsiągnięciaEdytuj

CobrasEdytuj

El Paso PatriotsEdytuj

IndiosEdytuj

IndywidualneEdytuj

Styl gryEdytuj

Frías był prawonożnym, szybkim i dynamicznym napastnikiem, dysponującym skutecznym strzałem z dystansu i dobrze grającym głową[12].

Życie prywatneEdytuj

Frías jest żonaty z Claudią, mają dwóch synów – Davida i Isaaca[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Katie Amey: The most difficult PR job in the world? Mexican city once considered the 'global murder capital' is now attempting to lure tourists back. [w:] Daily Mail [on-line]. dailymail.co.uk, 2 lipca 2015. [dostęp 2016-05-18]. (ang.).
  2. Prez i Neil Stacey: Football is thriving again in Juárez, the former murder capital of the world. [w:] The Guardian [on-line]. theguardian.com, 1 kwietnia 2016. [dostęp 2016-05-18]. (ang.).
  3. Alexander Pan: The 15 Most Dangerous Cities In the World In 2015. [w:] The Richest [on-line]. therichest.com, 10 kwietnia 2015. [dostęp 2016-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 maja 2016)]. (ang.).
  4. a b c d e Daniel "Maleno" Frías dejó las drogas para ser un ídolo. [w:] El Heraldo de Chihuahua [on-line]. oem.com.mx, 19 maja 2009. [dostęp 2016-05-18]. (hiszp.).
  5. a b Frías, el que trajo alegría a Ciudad Juárez. [w:] Informador [on-line]. informador.com.mx, 19 maja 2009. [dostęp 2016-05-18]. (hiszp.).
  6. Gerardo Pons: ¿Qué fue del ‘Maleno’ Frías?. [w:] Futbol Sapiens [on-line]. futbolsapiens.com, 12 października 2014. [dostęp 2016-05-18]. (hiszp.).
  7. a b La crueldad de la vida tocó a Frías. [w:] MedioTiempo [on-line]. mediotiempo.com, 22 maja 2009. [dostęp 2016-05-18]. (hiszp.).
  8. Toni Cano: Julio Daniel Frías, goleador mexicano, supera unos duros años de drogas y violencia. [w:] El Periodico [on-line]. elperiodico.com, 24 maja 2009. [dostęp 2016-05-18]. (hiszp.).
  9. Andrés Rodríguez: Recibe la FCPyS al “Maleno” Frías como todo un héroe. [w:] El Fronterizo [on-line]. elfronterizo.com.mx, 27 maja 2009. [dostęp 2016-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 czerwca 2016)]. (hiszp.).
  10. German Sferra: 'El Maleno' overcomes troubles to become a pro. [w:] Colorado Rapids [on-line]. coloradorapids.com, 15 lutego 2012. [dostęp 2016-05-18]. (ang.).
  11. Bret Bloomquist: Former Patriot "Maleno" Frias now a Juárez Indio. [w:] El Paso Times [on-line]. zoominfo.com, 1 marca 2009. [dostęp 2016-05-18]. (ang.).
  12. Julio Daniel Frias Adame. [w:] Vamos Jaguares [on-line]. vamosjaguares.com.mx. [dostęp 2016-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 czerwca 2016)]. (hiszp.).

Linki zewnętrzneEdytuj