Otwórz menu główne

Karol Froehlich

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Karol Froehlich (ur. 30 października 1875[1][2], zm. 30 października 1924 w Łomży) – polski filolog-orientalista, pułkownik Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

Karol Froehlich
pułkownik pułkownik
Data urodzenia 30 października 1875
Data i miejsce śmierci 30 października 1924
Łomża
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Ministerstwo Spraw Wojskowych
Stanowiska szef, kierownik Sekcji, szef Wydziału, członek Państwowej Rady Emigracyjnej

ŻyciorysEdytuj

Do 1917 pełnił zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego, awansując w niej do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z 5 października 1916 roku. Następnie pełnił służbę w polskich formacjach wojskowych w Rosji.

Z dniem 3 listopada 1918 roku przyjęty został do Wojska Polskiego w stopniu podpułkownika i przydzielony do Departamentu I Organizacyjno-Mobilizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[3]. 1 czerwca 1919 roku został mianowany na stanowisko szefa Sekcji Regulaminów i Wyszkolenia Departamentu I Organizacyjno-Mobilizacyjnego[4]. Pod koniec tego roku objął stanowisko szefa Sekcji Wyszkolenia w tym samym departamencie. W sierpniu 1920 roku mianowany został kierownikiem Sekcji III Poboru i Uzupełnień w Oddziale I Organizacyjno-Mobilizacyjnym Sztabu M.S.Wojsk. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 73. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu 1921 roku, w związku z przejściem Ministerstwa Spraw Wojskowych na organizację pokojową, mianowany został szefem Wydziału Poborowego w Departamencie X Spraw Poborowych. W październiku tego roku Minister Spraw Wojskowych mianował go członkiem Państwowej Rady Emigracyjnej, organu doradczego Urzędu Emigracyjnego[5]. W sierpniu 1923 roku wyznaczony został na stanowisko szefa Wydziału Poborowego w Departamencie I Piechoty MSWojsk. Pozostawał jednocześnie oficerem nadetatowym 69 Pułku Piechoty w Gnieźnie. Zmarł 30 października 1924 w Łomży[6][7].

Został osadnikiem wojskowym w powiecie horochowskim[8].

Został pochowany we wtorek 4 listopada 1924 w grobie rodzinnym na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. „Polska Zbrojna” Nr 302 z 4 listopada 1923 r. s. 5.
  2. Tadeusz Oracki, 1983: "Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku (do 1945 roku)"
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 5 z 18.01.1919 r.
  4. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 70 z 26 czerwca 1919 roku, poz. 2272.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 39 z 29 października 1921 roku, s. 1469.
  6. „Polska Zbrojna” Nr 300 z 1 listopada 1924 r. s. 6, nekrolog ś.p. Karola Froehlich zamieszczony przez żonę, matkę, córki, siostry, braci i rodzinę.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 134 z 24 grudnia 1924 roku, s. 758, tu jako miejsce śmierci podano Warszawę.
  8. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 46. [dostęp 5 kwietnia 2015].
  9. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.
  10. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 15.03.1923 r.

BibliografiaEdytuj

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) w latach 1918-1921, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 27, Centralne Archiwum Wojskowe, Warszawa 2005
  • Tadeusz Böhm, Z dziejów naczelnych władz wojskowych II Rzeczypospolitej. Organizacja i kompetencje Ministerstwa Spraw Wojskowych w latach 1918-1939, Wydawnictwo "Bellona", Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08368-1