Otwórz menu główne

Karol Skibiński (ur. w 1849 w Kamieńcu Podolskim, zm. 14 maja 1922 we Lwowie) – polski inżynier budowy kolei.

Karol Skibiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1849
Kamieniec Podolski
Data i miejsce śmierci 14 maja 1922
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy inżynier
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

ŻyciorysEdytuj

W okresie 1860-1866 uczył się w szkole realnej we Lwowie, kolejne dwa lata studiował na Politechnice Lwowskiej i do 1871 w Szkole Politechnicznej w Wiedniu. Po studiach, do 1879 pracował zawodowo przy projektowaniu i budowie linii kolejowych w monarchii austro-węgierskiej. Od 1879 na kolejnych stanowiskach na Politechnice Lwowskiej: najpierw jako asystent katedry geometrii wykreślnej, od 1880 - po habilitacji (praca pt. Teoria belki ciągłej o pięciu przęsłach) - jako docent prywatny statyki, od 1883 jako zastępca profesora geometrii wykreślnej, od 1888 jako profesor zwyczajny nauk inżynieryjnych, budowy dróg, kolei żelaznych i tuneli. W latach 1880-1909 był wielokrotnie dziekanem Wydziału Inżynieryjnego, a w roku 1891/1892 rektorem Politechniki Lwowskiej. W 1904 roku za współudział w międzynarodowym konkursie na żurawie kanałowe do podnoszenia statków odznaczony Orderem Korony Żelaznej III klasy.[1]

W 1913 obchodził 35-lecie pracy pedagogicznej[2].

Należał do Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie i otrzymał tytuł jego członka honorowego[3]. W 1919 przeszedł w stan spoczynku, mianowany profesorem honorowym, a w 1921 doktorem honoris causa. Był autorem kilku podręczników.

 
Grób Karola Skibińskiego na cmentarzu Łyczakowskim

Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

W 1936 pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj