Otwórz menu główne

Kazimierz Tkaczuk pseud. „Sęp” (ur. ?, zm. 7 kwietnia 1950 koło Toczysk Podbornych) – żołnierz ZWZ-AK, podoficer Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, sierżant 6 Partyzanckiej Brygady Wileńskiej, żołnierz wyklęty.

Kazimierz Tkaczuk
Sęp
sierżant sierżant
Data i miejsce śmierci 7 kwietnia 1950
Toczyski Podborne
Przebieg służby
Lata służby do 1950
Siły zbrojne Wojsko Polskie (II RP),
Związek Walki Zbrojnej,
Armia Krajowa,
Wolność i Niezawisłość
Jednostki 6 Wileńska Brygada (WiN)
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Pomnik poświęcony Kazimierzowi Kamieńskiemu i żołnierzom 6 Brygady Wileńskiej w Wysokiem Mazowieckim. Wśród żołnierzy wymieniony jest również Kazimierz Tkaczuk

Kazimierz Tkaczuk był z zawodu kowalem, był uczestnikiem kampanii wrześniowej 1939 roku. W czasie wojny był żołnierzem ZWZ i AK[1]. Po wojnie pozostał w konspiracji. W 6 Wileńskiej Brygadzie (WiN) był żołnierzem w oddziale Józefa Małczuka „Brzaska”.

Siódmego kwietnia 1950 roku, w wyniku donosu agenta UB Czesława Białowąsa „Małachowskiego”, grupa operacyjna KBW w sile dwóch batalionów, okrążyła oddział „Brzaska” obozujący w lesie koło wsi Toczyski Podborne. Dziewięciu partyzantów początkowo wycofało się w głąb lasu, a po dwóch potyczkach z grupą szturmową KBW podjęło próbę przebicia. Poległ „Brzask” i sierż. Kazimierz Tkaczuk „Sęp”, a nazajutrz żołnierze KBW odnaleźli rannego kolejnego partyzanta – Arkadiusza Pieniaka „Arkadka”, który ostrzelał ich z pistoletu, a następnie popełnił samobójstwo. Reszta oddziału, dowodzona przez Adam Ratyńca „Lamparta” w nocy przedarła się przez okrążenie KBW[2].

UpamiętnienieEdytuj

W Wysokiem Mazowieckim odsłonięto pomnik upamiętniający Kazimierza Kamieńskiego, oficerów i żołnierzy 6 Wileńskiej Brygady. Wśród poległych wymieniony jest również Kazimierz Tkaczuk.

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 9 listopada 2007 roku „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej” Kazimierz Tkaczuk został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3], a przekazanie orderu rodzinie odbyło się 11 listopada tego samego roku w czasie uroczystości z okazji Narodowego Święta Niepodległości[4][1].

Życie rodzinneEdytuj

Kazimierz Tkaczuk, gdy decydował się na przyłączenie do podziemia antykomunistycznego, był wdowcem, zostawił 2-letniego syna u rodziny.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Prezydent odznaczył „żołnierzy wyklętych”. onet.pl, 2007-11-11. [dostęp 2012-05-12].
  2. Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski: Kazimierz Kamieński „Huzar” ostatni podlaski komendant 6 Brygady Wileńskiej AK i jego żołnierze 1939–1952. Wysokie Mazowieckie: Fundacja „Pamiętamy”, listopad 2007. [dostęp 2014-07-09].
  3. M.P. z 2008 r. nr 15, poz. 157
  4. Polityka budowania prawdziwych autorytetów. prezydent.pl, 2007-11-11. [dostęp 2012-05-12].