Klucz szwedzki

Klucz szwedzki (szw. rörtång) – rodzaj klucza nastawnego używanego do prac hydraulicznych, w którym zakres rozwartości szczęk regulowany jest płynnie. Jego wynalazcą jest Szwed Johan Petter Johansson, który go opatentował w 1888 roku i nadał mu nazwę „żelazna ręka”. W Polsce znany jest jako klucz szwedzki[1].

Klucz szwedzki do rur – w pozycji jak na rysunku – należy obracać zgodnie z ruchem wskazówek zegara

Regulacja wstępnej rozwartości szczęk roboczych klucza odbywa się poprzez pokręcanie nakrętki umieszczonej na jednym ramieniu dźwigni. Uchwycenie elementu wkręcanego odbywa się poprzez dociśnięcie obu ramion rękojeści klucza do siebie. Jest on przystosowany do chwytania elementów o kształcie walcowym na przykład rur. Trwałe ich mocowanie zapewniają niesymetryczne nacięcia szczęk i odpowiednia geometria dźwigni dodatkowo wzmacniająca zacisk w przypadku prawidłowego kierunku obrotu, dlatego przy odkręcaniu należy odpowiednio zmienić kierunek obrotu klucza[2].

W Polsce jako klucz szwedzki znany jest także klucz nastawny do śrub, w którym rozstaw szczęk regulowany jest przekładnią ślimakową. Chociaż właściwą nazwą jest klucz nastawny, czasem nazywa się go kluczem angielskim.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Bahco Warszawa, Hanmar [dostęp 2022-04-24] (pol.).
  2. Klucz nastawny, czyli francuz w domu, M jak mrówka [dostęp 2022-04-24] (pol.).