Konidiom – występująca u grzybów wielostrzępkowa struktura, w której powstają zarodniki bezpłciowe – konidia[1]. Wyróżnia się następujące typy konidiomów[2]:

  • koremium czyli synnema – mniej lub bardziej zwarty pęczek trzonków konidialnych czyli konidioforów
  • sporodochium – zbudowana z pseudoparenchymy poduszeczkowata struktura, z której wyrastają konidiofory
  • pionnot – rodzaj sporodochium, w którym konidiofory i zarodniki tworzą śluzowatą masę
  • acerwulus – powstająca zazwyczaj pod skórka żywiciela warstwa krótkich lub słabo rozgałęzionych konidioforów wyrastająca z pseudoparenchymy
  • kupula – rodzaj acerwulusu o kubeczkowatym kształcie
  • pyknotyrium (piknotyrium) – tarczkowaty i spłaszczony konidiom, z popękaną ścianą górną
  • pyknidium (piknidium) – kulisty lub butelkowaty twór zanurzony częściowo lub całkowicie w tkankach gospodarza. Konidia wydostają się z niego przez szczytowy otwór.
Koremium (rysunek)
Sporodochia na gruszce (zdjęcie)
Acerwulus (schemat)
Pyknidium (zdjęcie mikroskopowe)

PrzypisyEdytuj

  1. Janusz Błaszkowski, Mariusz Tadych, Tadeusz Madej, Przewodnik do ćwiczeń z fitopatologii, Szczecin: Wyd AR w Szczecinie, 1999, ​ISBN 83-87327-23-9
  2. Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, s. 256-258, ISBN 978-83-09-01063-0.